ŞOR IÑRIK (Hekaya) Aky Welsapar

Nusay· 2 aprel 2012 ý. 07:51 · 105 gezek okaldy· halanan: 1ertir.com

ŞOR IÑRIK

Bozagandyr syrkynyñ garjaşyk
ýiti ysy howada şorumtyk tozanlaýar. Ýaşyp barýan Günüñ äpet tegeleginiñ öñünde
çybyn-çirkeýleriñ toplumy agyp-dönýär. Olar adamlaryñ hem mal-garalaryñ
üstünden dökülýän – ikindiniñ jezasy. Meýdandan gaýdyp gelip, ýatagyna gabalan
düeleriñ bagyrmasy – çybynlaryñ hüjüminden basylanyñ nalyşy. Olarda
sygyrlaryñky ýaly bütin endamyna ýetip duran ujy sübseli uzyn guýruk ýok, şonuñ
üçinem bu beladan derse agynap gutuljak bolýarlar, bu-da başartmasa,
boýunlaryny burup, bagyrmak bilen. Mal ýataklaryñ çetinden gury düe gumalagynyñ
ajydan tagamly tüssesi işim-işim bolup göge göterilende, düeleriñ sesi
ýuwaşaýar. Çybynlaryñ özlerinden az-kem çekilendigini bildirip, düeleriñ
sesiniñ ýakymy artýar. Şondan soñ obanyñ howasynda sygyrlaryñ, goýun-guzularyñ
suwsuzlykdan lägirmesi galýar.

 Men üstümden akýan
suwuñ oýnuna gyzygyp, duşda gereginden artyk eglenendigimi bilemsoñ, gyssanmaç
süpürinip, talh suwuñ derdinden hem ýygy ulanmakdan halys gaty sürteje dönen
süpürgini elimiñ tersine gapdala zyñyp goýberýärin-de, howlukmaç geýnip,
sagadyñ dillerine göz aýlaýaryn: ýetişermikäm?

 Neneñ ýüregiñe
howsala düşmesin: ömrüñde birinji gezek gyz bilen garañkyda duşuşmagy belleşip,
oña-da gijä galsañ – ondan beter näme gerek?! Men çaý-çörekden ellibizar geçip,
tigrime atlanýaryn-da: "niredesiñ goñşy oba" diýip, goýalyp barýan
tozanly iñrige siñip gidýärin.

 Posýolokdan oba
barýan ýoluñ iki gyrasy-da uzaboýy gowaçalyk. Gowaçanyñ içem durşuna
çybyndyr-çirkeý. Başga jandar onuñ içinde ýaşap bilenok, olaryñ gaçgyny
gowaçaly atyz. Çygly atyzlardan himiki dökünleriñ ysy howlap göterilýär. Men
gözlerime urulýan çirkeýlerden goranyp bilmän, gulaklarymy gazap bilen
gazaýaryn: palçyk bir galmasyn: uzyn gün ylaý çekdim!

 Garañka galan guş,
hamana, meniñ bitakat ýüregim ýaly, depämden uçup, menden ozup gitdi. Eger bu
agşam begençden ýarylmasa, soñra meniñ ýüregim hemme zada çydar. Neneñ ýüregiñ
atygsamasyn: özüm-ä duşuşyga barýan, gyz bilen oglanyñ nähili ogşaşýanyny-da
bilemok. Burnum päsgel berermikä diýip, iñkise gidýärin...

 Tigrimi takyr
ýoldan bar güýjüm bilen sürüp barşyma, süýji hyýala gark bolýaryn. Düýşümde men
kän gezek ogşaşyp gördüm. Emma her gezegem dodaklarym gyzyñ dodagyna ýeter
ýetmezde, onuñ datly lezzetinden ýaña huşum başymdan uçup, añrysyny allanäme
görüp bilemok. Köne şahyrlaryñ goşgularynda gyzlaryñ dodagy bala deñelýär.
Diýmek, onuñ süýjüsi görlenden däldir. Agzym suwaryp, gözlerimi ýumanymy duýman
galýaryn. Tigrimiñ öñ tekeri gaba ýylgynyñ düýbüne baryp bat bilen
süsdürilende, gözlerim ýalpa açylýar. Ruluñ üstaşyry zyñlyp, ýylgynyñ içine
şagyrdap düşýärin. Ýañagymy sypjyrdyp, ol ýerden emedekläp çykýaryn. Aýam awap
duran ýañagyma ýetýär: "Şükür, elim-aýagym-a abat! Diýmek, diñe öñe!"

 Garañkynyñ içinde
çalaja akjaryp görünýän takyr ýol ýene-de tekerlerimiñ aşagyndan yza garşy
zymdyrylyp geçip ugraýar.

 Gün ýaşsa-da,
howanyñ yssysy 40 gradusdan pes däl. "Ajygan – suwsar", menem öler
ýaly suwsaýaryn. Ýoluñ ýañy ýary geçdi. Men ýene-de agramymy tigriñ çarhyna
atýaryn. Bar güýjümi aýaklaryma berip, kän wagtlap galan zatlary unutmaga
çalyşýaryn. Ahyry-da wadaly ýere ýetip, tigrimi tally salmada bukup, uzak
aradan Owlaklaryñ tamyna seredýärin.

 Obañ ileri
çetindäki ýanaşyk täze goşa tamyñ bärkisi olaryñky, beýlekisem ýakyn
garyndaşlarynyñky. Diýmek, Gün ýaşansoñ bu ýodada duş geljegiñ – diñe Owlagyñ
hossarlary. Hüşgär bolmaly... Daşarda tagta sekiniñ üstünde eýýäm peşehana
gurlupdyr. Ýöne onuñ içinde adam bardygyny-ýokdugyny bu taýdan saýgarjak
gümanyñ ýok: arada ýandakly, syrkynly, bozaganly, düedabanly giden bir meýdan
bar. Üstesine-de – täze gazlan zeý kanal.

 Ýañagym
awuşamasyny goýanok, saçymyñ eteginden akýan der ýaramy täzeleýär. Tally
ýapjagazyñ gyrasynda duran ýerimden dik ýokaryma seretsem, ýüregim öz-özünden
atygsaýar: gökde görünýän ýyldyzlaryñ gözleri süzlende, olar Owlaga meñzeş. Ol
gelermikä? Çybynlar daşyma üýşüp, bazar gurup başlaýar. Men olardan uguralla
goranýaryn, ýöne bu kyn: olar kän, men ýeke. Olaryñ "wyzzyldysyndan"
eýýäm gulagym kamata geldi, emma Hudaý bersin Owlagy! Kakasy işden ir
geldimikän ýa-da men gijä galdymmykam?

 Garañky ýolda bir
gyrmyldy göründi. Ol gara ilki adama, soñra-da tally ýaba garşy sowlup Owlaga
öwrülýänçä, meniñ baş bilmez taýçanak ýaly kanagatsyz ýüregim tasdan ümdüzine
tutduryp, kükregimden arany açypdy. Daşymdaky garañkylyga hem öz gözlerime
ynanyp bilmän kösenýärin: şol! däl! şol! däl!

 Açlyk-da,
suwsuzlyk-da, it ýaly ýadawlyk-da bir demde ýatdan çykyp, çybynlaryñ neşteri
ýumşanda, gyzyñ sudury gümansyz mälim bolýar. Añyrdan güýçli dyñzap gelen iñ
gowy sözler guran bokurdagyma büdräp, gözlerimden şöhlä öwrülip çykýar-da,
gyzyñ ýörejek ýoluna ýagty bolup saçylýar.

 – Owlak!..

 – Nämüçin
çagyrdyñ?

 Gyzyñ sesindäki
tolgunma meniñkä "gaýra dur!" diýýär, ýöne soragy sagdyn. Taýyn
jogabym bolmansoñ aljyrap, gümmi-sümmä urýaryn:

 – Bir zat aýtjak,
şoñ üçin...

 – Gündiz aýdyp
bolanokmydy?

 – Bilmedim. Ýöne
gündiz kyn… – ýuwudynýaryn. – Owlak, gel, azajyk beýleräk çekileli-le, bu taýy
ýolgyra. Birden biri üstümizden geläýmesin.

 – Aýdyber, näme
aýtjak bolsañ, şu taýam bolýar. Otuñ-çöpüñ içinde sümsünip ýörmeli diýen zat
ýok. Men kakam işden gelmänkä öe barmaly. – gyz öýlerine baka gañrylýar. – Ana,
eýýäm ejem daşaryk çykdy. Gözlenýändir. Uzak eglensem, bir zat añarlar.
Gije-girim öýden çykmamyz ýok, iliñki ýaly... Derrew ýoklap ugrarlar.

 Men aljyrap, bir-ä
gapysynda çyra ýanýan uzakdaky bişen kerpiçden salnan kaşañ tama, bir-de
garşymda sülmüräp duran gyza seredýärin.

 – Sen gelip
bilmezmikäñ öýdüp ýaman gorkdum. Gel, azajyk oturaly, onsoñ özüm öýñüziñ bäri
ýanyna eltip gaýdaýyn.

 Düýşdäki lezzetiñ
müñden biriniñ gaýtalanmagy üçin gyz bilen ýanaşyk oturmagymyz gerek. Ýöne gyz
edermikä? Iñ esasy zadam – nädip ogşamalydygyny ýatdan çykarmazlyk. Düýşde men,
adatça, ýanaşyk otyrkak onuñ boýnundan gujaklap alýaryn-da, ony özüme çekýärin.
Ol azajyk garşylyk görkezmän oñanok, ýöne bu gyzlaryñ ädehedi. Onsoñ men
dodaklarymy onuñ dodaklaryna ýetirjek bolýaryn. Olam ýene arkan gaýyşýar... Soñ
näme?.. Bilemok... Ýadyma düşenok... Şondan añrysy, eger walla, bulaşyk,
birhili dumanly, adamyny aklyndan aýryp biljek güýçli duýgy dyñzap gelýär-de, barja
zady ýykan-ýumran edip geçip gidýär. Şonuñ bilen-de düýş gutarýar...

 – Owlak – diýip,
men ahyrsoñy aşak oturanymyzdan soñ sesimi endiredip soraýaryn: – bir zat
aýtsam gaty görmezmiñ?

 – Dur entek! –
diýip, ol meniñ badymy alýar. – Ejemmi ol gelýän? – soñ ol ýerinden turup,
çyranyñ ýagtysyna daşky gapylaryny hem aralykdaky garañky ýoly ykjam synlaýar.
– Ýok, enteg-ä gelenok – ol ýene aşak oturanda, meniñ ýüküm ýeñlän ýaly bolýar.
– Gaty görer ýaly, beýle näme diýjek?

 Men indi wagty
elden bermeli däl diýen düşünje bilen galpyldap diýen ýaly aýgytly gürrüñe
geçýärin.

 – Owlak, men...
bilýäñmi, men seni söýýän...

 – Hawa bilýän –
diýip, gyz ap-arkaýyn jogap berýär.

 Men öz aýdan
sözümiñmi ýa-da eşiden jogabymyñ güýjünden ýaña halys añk bolup, agzymy
öweldýärin.

Arhiwiň ýagdaýy

● Doly tekst

● 4/4 teswir saklanypdyr

Ýazylan saýty: ertir.com · Çeşme: Web Archive nusgasy — ertir.com, 3 maý 2012 ý. · Asyl sahypany gör ↗

Teswirler 4

Nusay 2 aprel 2012 ý. 07:52 +2

– Sen ony nireden
bilýäñ?

 Owlak kinaýaly
gülümsireýär:

 – Aýdaýynmy?

 – Hawa, aýt!

 – Aýtsam, sen nä
Aýjerenleñ suwy tükenendir öýdýäñmi?

 Men añk bolup,
ellerimi serýärin.

 – Men ony nireden
bileýin? Aýjereni men tanamasam nä?

 Owlak düegumalak
sanan dek sanap ugraýar.

 – Onda diñle: düýn
sen bu syry Çary diýen dostuña açypsyñ, öz obañyzda... Olam goñşyñyz Berdä
aýdypdyr, Berdem gyz jigisi Jemala buşlapdyr, Jemalam Gözele ýelmäpdir, Gözelem
– Keýige... Onsoñ şu gün ir bilen bu gep biziñ obamyzyñ çetinden giren bolmaly.
Uzyn günem köçe-köçe gezendir. Han-ha, seret, edil şu wagt gijäñ içinde
Aýjereniñ ejesi biziñ howzumyzdan suw almaga geldi. Sen nä olañ öz howzunda suw
ýokdur öýdýäñmi?

 – Näbileýin... –
diýip, men aljyraýaryn. – Mümkin olar suwsuz gultunyşyp oturandyrlar...

 Owlak içiýangynly
kinaýa bilen gülümsireýär.

 – Oturar ekenler!
Düýnjük öz howuzlaryna suw guýdurdylar! Abat daýza şu wagt ejeme señ ýañky maña
diýen gepiñi gürrüñ berip duran bolmasa, meniñ zat bilmedigim!

 Men mañlaýymdaky
deri sylyp, gümmi-sümmä urýaryn:

 – Içigaragalmyş,
menem-ä tigrimi näçe gaty sürdümmikäm diýýärdim welin...

 – Bol, başga näme
gyly gyrylmadyk habaryñ bar bolsa aýdyp otur! Men öýmüze gitmeli, ýogsam, ýene
gijä galarsyñ...

 Men öz etmeli
zadym ýadyma düşende, ýene ýöwselläp, ugraýaryn: Wah, käşgi şol işem maña
derek Abat daýza edip beräýsedi?! Ýöne näbileýin-dä, bu meselede onuñam
batyrlygy meniñkiden artyk bolaýsa?!

 – Owlak, bäriñe
baksan-a!

 Men edil düýşümde
edişim ýaly, gyzyñ boýnundan golumy çaltlyk bilen dolap alýaryn-da, oña
aýñalmaga wagt bermän, tebsirän dodaklarymy onuñ nämedir bir zat diýmekçi bolup
müñküldeýän dodaklaryna dünýädäki bar güýjüm bilen basýaryn. Aýratyn bir süýji
lezzete garaşmakdan ýaña endam-janym bilen ysytma tutan ýaly sandyraýaryn.
Beýle süýji lezzet ne gantda, ne şekerde, ne balda duşmaly. Ol lezzet diñe ýaz
açylan iñ näzik elwan gülleriñ oýmagynda höwürtge tutunandyr!

 Ýüregimde besläp
ýören öz gizligin göwün ýüwürtmelerime gümra bolup, ýerden näçe ara açanymy
bilemok, näçe wagtyñ geçenini-de bilemok, ýöne ahyrsoñunda kem-kemden özüme
gelip başlanymy bilýän. Munuñ sebäbi-de – hyýal bilen hakykatyñ aratapawudy
bolsa gerek? Dilim gyz dodaklaryna degende, men wasp edilýän rowaýaty balyñ
tagamyny däl-de, gyz dodaklarynyñ sagdyn şor tagamyny aldym. Edil gowurdakly
göwejiñ gyrasyny ýalan ýaly boldum. Dilimiñ ujy daglanyp gitdi. Men bu şor
tagama ynanman, onuñ üstünden geçip, düýşdäki lezzete ýetmek üçin jan etdim.
Edil düýşdäki ýaly arkan gaýşyp, az-kem gaçalak etse-de, gyzyñ meniñ döşümden
itip goýbermeýändigi, tersine, onuñ gözleriniñ süzülip barşy meniñ huşumy
başymdan uçurdy. Ýöne edil şol wagtam nämüçindir gyza düşnüksiz bir
ynjalyksyzlyk aralaşdy. Ol aýaklaryny ýere gezekli gezegine urdy. Men munuñ
nämäni añladýandygyna düşünmän, aljyradym, gözlerimiñ gyýtagyny Owlagyñ
aýaklaryndan aýyrman, dodaklarymy onuñ dodaklaryna öñküdenem beter basdym, emma
gyz welin, sarç bedew deýin aýaklaryny gazamasyny goýmady. Men iñkise gitdim:
bu işi edişimiñ ugry ýokdur, gyz şol sebäpden öz nägileligini duýdurýandyr. Men
alaçsyz yza çekildim. Göz açyp-ýumasy salymdan injigimden jazyrdadyp dişlän
zadyñ awusynyñ çybynyñkydan aladygyny duýup, aşak eglenimde, gyz bilen garynja
keteginiñ üstündejik oturandygymyzy görüp, bir ah çekdim, ýöne indi
giçdi. Gyz ýerinden turup, üstüni kakyşdyrmak bilen bolýar.

 – Nähili hezillik!
– kinaýadan dok näzik ses meni eýmendirýär. – Meni bir öýmüziñ ýanyna eltip
gaýdan tapylaýsa?! Häli biri bar ýalydy... Ýa pikir üýtgedimi?

 – Ýok, üýtgänok.
Ýöne siziñ itiñiz erbetmikä diýýän...

 – Meñ ýanymda ol
saña zat degmez. Itimiziñ bärrägine deñeç ugrat-da, yzyña gaýdyber.

 – Bolýar-da,
başymy çaraman durasym ýok-la...

 Del adam
duşmagyndan çekinip, biz çola ýoda bilen tirkeşip ugraýarys. Ýodanyñ iki
gapdalyny tutup oturan ýandakdyr syrkynlaryñ ýiti şor ysy burnuña urýar.

 – Owlak – diýip,
men añrybaş sypaýçylykly dillenýärin, – bir zat dilesem, gaty görmezmiñ?

 Ol sakga durup,
meniñ ýüzüme biraz içýakgyç seredýär.

 – Men Hydyr ata
däl, dileg salar gider oturar ýaly. Indi näme ýetmeziñ bar?

 – Bir döwüm çörek
dilejek bolýan.

 – Başga näme?

 – Başga hiç zat.
Halys ýüregim syrylaýdy. Indiki gelemde, bir tegelek edip getirip bereýin.
Karza geçsem.

 Owlak ynamsyz gülümsiredi:

 – Çörek gytçylygy
ýok. Häzir itimize agşam ýalyny bermeli, şonda saña-da bir döwüm çörek
oklaýaryn. Ýanap iýmäge-de zat gerekmi?

 Men tamakin
gultundym:

 – Aý, ýok-la,
gerek däl diýseñem boljak. Men ony ýola ýanap iýäerin. Ýol uzak, çöregiñ
hurşsuz galjak gümany ýok!

 Owlak gatyrganjak
bolýar:

 – Ýoluñ daşdygyny
öýden çykmankañ bileñokmydyñ?

 Men dymýaryn. Näme
diýeýin?

 Onsoñ gyz alaçsyz
eglişige gelýär:

 – Çöregi saña
nädip ýetireýin? Bir öe giremsoñ, ejem meni daşaryk ýeke goýbermez: çola ýer,
obañ çeti. Oýundyr öýtme, ite diýip alyp çykan çöregimi iki bölüp
zyñmasam, başga alaç ýok. Şolañ biri señkidir. Ýöne bulaşdyraýmagyn! Señ paýyñy
kagyza dolap zyñaryn. Beýlekä ýanaşsañ, bujrugy artar! Itimiz gyzmadyr, soñ aýtmady
diýme!

 Maña razy
bolmakdan başga çäre galanok.

 – Bor. Ýöne
itiñize-de maña sargaýyşyñ ýaly sarga. Ol meñkä degmese, menem oñka degmerin.
Iliñ rysgyna tokunmakdan geçen.

 Men agşam naharyma
garaşyp, syrkynlygyñ içinde bukulýaryn. Owlak öýde ep-esli eglenip, ejesi bilen
tirkeşip daş çykýar.

 – Mah! Mah! – gyz
ejesinden öñräk saýlanyp, itiñ adyny şeýle bir söýgi bilen tutýar welin, men
munuñ hut özüme diýilýändigini ýürejigim bilen syzeryn. – A-a-akbaý!
A-a-akbaýja-an! Mah-mah! Al, awylygyñy! Mah-mah!

 Onýança-da, edil
öñden şert edişimiz ýaly bäriligine iki bölek iýmit zybyrdap gaýdýar.

 – Allajanlarym! –
diýip, men basga düşýärin. – Olañ haýsy biri meniñkikän? Diýmäýin diýsem, bu
hajymelik it meñ paýymy lak-luk ataýmasa-da ýagşydyr?!

 Gyzyñ ejesi bilen
ikimiziñ pikirimiz deñ gelýär: olam iýmitiñ oklanyşyndan nägile.

 – A gyz, nä beýle
daşa okladyñ? Añsatmy ite gijäñ içinde ony gözläp tapmak? Başga bir
entäp-tentäp ýörene ýal bor-da.

 – Nesibesi
aýrylyşmadyk bolsa tapar-la... – diýip Owlak arkaýyn gürleýär. – Kim iýende-de,
sogaby bize galar-da, eje jan: Derýa at, balyk biler... diýlipdir.

 Emma ejesi
ynjalman, yzyna öwrülip, itiñ boýnuny zynjyrdan boşatmaga durýar.

 Goý, tapsyn ýañky
çöregi hem aýagyny ýazar birsellem, ýogsam bu janawaram uzyn gün boýny zynjyrly
halys ýadaýandyram. Onsoñam, itiñ öz kowup almaly yrsgam bardyr, diñe elden
iýmit berip ýörseñ, lellim bolar gider.

 – Hä, eje, şun-a
oñarmadyñ! – diýip, Owlak ejesiniñ öñüne düşüp, öe girip barşyna garañka
basyrynyp ýatan syrkynlyga iñ soñky gezek göz aýlaýar. – Akbaý öz hakyna kaýyl
bolaýsa näbileýin-dä, göräý welin, dawa turaýmasadyr?..

 Owlagyñ
haýsymyza ynamsyzlyk edýändigini bilip bilmedim, ýöne eneli-gyz tirkeşip öe
girendirem welin, men öz paýyma ee çykmak üçin garadangaýtmazlyk bilen öñe
okduryldym. It öz hakyna kaýyl bolman, eýýäm meniñ paýymyñ üstüne abanyp
gelýärdi. Ol

Nusay 2 aprel 2012 ý. 07:53 +2

maña garşy yzgytsyz hyñrandy. Onuñ oklanan çöregiñ
hemmesini özi iýjek bolşy meniñ göwnüme ýakmady. Men edil gökden inen algyr
bürgüt ýaly bolup, onuñ öñünden öz paýymy kakyp aldym-da, syrkynlygyñ içi bilen
ökjäni göterdim. Gazankelle it ilki öz gözlerine ynanman, göwnüne degilmekden
ýaña edil kiçijek güjüjek ýaly çyñsady. Soñam münendir bir gazaba, edil ýöne
hudaýjan saklasyn! Möjekçi it diýibem – şuña diýäýseñ! Göz açyp-ýumasy salymda
arany ýygryp gelýär. Bir görsemem, ynha, olar eýýäm üç it boldular!

 Men syrkyndan
syrkyna, ýandakdan ýandaga urduryp, bu aldajy kowgudan gutulmak üçin aýagymda
baryny edip gaçýandyryn-a! Ýöne gazaba münen itler eýýäm golaýda. Ähli umydym
puç. Itler söbügimi sydyrdyp ýetip gelýär. Gaçyp, bu beladan gutulyp
bilmejegimi bildim. Ýöne gaçmañ-da nätjek? Olaryñ demine düşseñ, düýt-müýt
boljagyñ görnüp dur. Itleriñ edil aýagymdan çalyp tutaýmalysy galanda, haçandyr
bir wagtlar köp çarşenbäni başdan geçiren köpbilmiş gojalardan eşiden bir
gürrüñim güpbe ýadyma düşdi: möjekçi it gaçsañ – ýarar, aşak otursañ, degmez.

 Gijäniñ içinde
başga-da bir bil baglara umyt bolmansoñ, bu emele sygyndym. Itler edil
aýagymdan agyz urup ýetişäýmänkäler, hyrra yzyma öwrüldim-de, halka aşak
çökdüm. Eý görmüş! Bu bolýan işe seretseñizläñ, üç sany gazankelle türkmen
köpegi tozan turzup, ediljek garşymda badyny sakladylar-da, ýüzüme seretdiler
oturyberdiler!

 Men öz tapan
hilämden müñde bir hoşal bolup, sojap oturyşyma dişimi akjardyp ýylgyraýmanmy –
itler muny halamadylar, hyñranyşyp, öz dişlerini görkezdiler. Men öz
dişlerimden göwnüm geçip, derrew agzymy ýumdum. Soñra itleriñ gaharynyñ
ýatyşaryna garaşdym. Ýöne ol neneñ ýatyşsyn – dilleri sallanyp, ýere ýeteýin
diýýär, men gowuja gaçan bolmaga çemli. Eger-de tigirli däl-de, başdan şeýdip
ylgapjyk gaýdanlygymda, belki Owlaklaryñ obasyna gybatdan öñ gelip ýetişerdim?!

 Bu wagt meniñ bar
aladam – tizräk demimi dürsemek. Hyýalym çemesine garap, ýene gaçmakda. Emma
itleriñ hyýaly başgaça bolup çykdy. Olar meni töwereklediler-de, bagyrlaryny
ýere berdiler ýatyberdiler. Onsoñ men şor iñrigiñ düýbünde ýat itleriñ
gabawunda galyberdim: haçan bular ýerinden gozganarlar: ertirmi? birigünmi?

 Düşen ýagdaýymyñ
öwerlik däldigini ýagyrnymdan çakan çybyny şapbat bilen urjak bolup, elimi
ýokaryk galdyranymda bildim: üç it üç ýerden şol bada gazap bilen
hyñranyşdylar. Men derrew öñküm ýaly eginlerimi gysdym-da, ýesir düşeniñ
ýagdaýynda çugutdyryp oturdym. Çybynlar meniñ alaçsyzlygymy duýup, rehimsiz
hüjüme geçdiler. Olar meniñ endam-janymy persala edip, ganymy sokga sorup
barýardylar. Maña welin, kemteresinden gozganmagam bolanokdy. Onsoñ itden
gutulmagyñ bu täsin hilesini salgy beren garrylaryñ gürrüñini täzeden başdan-aýak
ýatladym, emma, haýp, onda çybynlar barada kelam agyz-da söz ýokdy.

 Men özümiñ niçiksi
gazaply jeza duçar bolandygyma diñe indi düşünip galdym. Bu şol gadymy hanlaryñ
özüne boýun egmediklere berýän jezalaryndan biri bolmaly. Ol rehimsiz hanlar käte
pidanyñ saçyny tekiz päkiläp, süýr depesindenem bir käse baly sarkdyragada
jokrama yssyda Günüñ aşagynda gazyga dañybam goýar ekenler.

 Çybynlar meniñ
ýüz-gözümde abat ýerimi goýman, dodaklaryma çenli örüldiler. Içinde halys
hetden aşanlaryny men dilim bilen ýalmap tutup, iýmäge oturdym. Itler jyñkyny
çykaranoklar. Diýmek, olar meniñ çybyn iýmegime garşy däl. Wah, nämüçin
adama gurbaganyñky ýaly enaýy uzyn dil berilmändir? – men kyn günde galyp,
ah çekýärin. – Ýogsam, çybynlañ gözüne görkezerdim-le welin!

 Bu jeza
aýdyp-diýerden uzaga çekdi. Men özümiñ sabyr-kanagatymyñ çökder azalýandygyny,
itleriñ boýnuna böküp, olary düýt-müýt etmäge taýýardygymy duýdum. Aýgytly
hüjüme geçmezden öñ adamynyñ ömründe iñ ýakymly pursat bolan ilkinji posamy
ýatladym. Ikindinki posa, görnüşine görä, indi iñ soñky-da bolaýjak ýalydy.
Şonuñ üçinem gyz dodaklary maña gül oýmagy, onuñ tagamy bolsa – halwa ýaly
süýji zat bolup göründi. Men hyrçymy dişläp, ahmyr bilen gözlerimi ýumdum. Gara
gözlerimden gijäniñ garañkylygynda bir düzüm ýaş paýratdym. Ýüküm ýeñlän ýaly
boldy. Onsoñ ýene birneme çydadym. Näçe wagt şeýdip oturandygymy bilemok, ýöne
birdenkä, ynha, obanyñ çetinde itleriñ üýrüşýän sesleri geldi. Ol ýerde näme
topalañ turandygyny kim bilýär, ýöne meni saklap oturan itler derrew garylaryna
galyp, haw-da-haw! bolşup, haýbat bilen olara jogap berdiler. Soñam
şol tarapa aldyranlary bar ýaly, gabyrdaşyp eñşip gitdiler. Olar arany
açandyram welin, menem olaryñkydan iki esse uly tizlik bilen olaryñ dos-dogry
tersine ýazzyny berdim.

 Biraz wagtdan
tigrime atlanyp ýola çykamsoñ, elimdäki çöregiñ daşyndaky dolangy gurşun
kagyzyny aýryp, oña agyz uran dessime men Owlaklaryñ itiniñ nämüçin karamlap,
meniñ paýyma göz gyzdyrandygyna derrew düşündim. Asyl Owlak meniñ çöregimiñ
gatyna bir ýaprak gowrulan et salan bolsa nätjek?! Bu ýürekdeş aladany
görenimde, meniñ gözlerime begenç ýaşy çaýyldy. Beýle ýagşylygy öz ýaryna diñe
çyn aşyklar edip biler...

Atdaş 2 aprel 2012 ý. 07:58 +1

ozal okapdym gyzykly hem gulkunc hekaya oba durmushyndan

RuDe_boy 2 aprel 2012 ý. 08:08 +1

Halanlaryma goshup goyayyn, otpuska chykanymda okaryn. 🙂