Sözleseň – pähimdir, dymsaň – bir dünýä, Seniň her bir ädimiň maňa görelde. Bu durmuşyň her bir synagynda sen, Ýolumy ýagtyldan şem sen ýürekde. Sen meniň kalbymyň saramaz galasy, Sen meniň ömrümiň iň uly bagty. Başymy sypasa şol goja elleriň, Dünýäniň iň uly…
Dünýäniň iň uly baýlygy näme? Diýseler, çekinmän diýerin: "Ene!" Günüň ýylysyndan mähriň rüstemdir, Kalbymyň solmaz goldawy, eje. Gijeler ukyňy bölüp ýatansyň, Hüwdi aýdyp, ak süýt berip bakansyň. Meniň birje gülki meňzimi görüp, Ähli argynlygyňy derrew…
Dünýä geldim, mährini ýüzümde duýdum, Ilkinji sözümi adyňa goýdum. Gijeler ýatman, hüwdi söýlediň, Meniň bilen bile aglap-güýlediň. Janym ejem, dünýäm ejem, Gözlerimiň nury, Käbäm ejem. Seniň mähriň bilen dünýäm ýagtylýar, Seniň dogaň bilen ýollarym açylýar.…