„Eje, men bir dünýä düşdüm, Dünýä diýseň „dünýä“ eken...“ (Aýgül Garaýewa) Ganatsyzam uçup ýörün, Täsin dünýä düşdüm, eje. Ýa-ha bular hut hakykat, Ýa huş ýaly düýşüm, eje. Gördüm öýdýän bagtyň keşbin... Meňzeşmikä asyl, eje?! Ol meniň ýanymda ýaly Hemem juda…
Ahmal, hiç kişinem söýen däldirler Meniň söýen adamlarmyň barysy. Mümkin, çakymdanam juda kändirler Meniň söýen adamlarmyň barysy. Gülüp salam bersem, düşünmezler kä, Söýýänem diýmezler men diýýänçäm tä, Wah, şeýle söýýänmi bilmeýärmikä Meniň söýen adamlarmyň…
Ine,mart geler-de ýagyşa başlar, Köçeleri daşlar,jaýy pitiklär. Ýene gaýdyp geler awara guşlar, Ýene öwşün atar Gündogar bulwar. Mart geler baglara ýaprak äkeler, Guş dilinde gürlär ýapraklar bolsa. Arylar güllere ýok takal okar, Wah,bu kebelekler gepläpler…
Ol goja senetkär Babagammaryň, Mähir yhlasyndan dörän dutarym. Gaýgy hasrat siňen buz dek göwünler Owazyň ýaňlansa erär dutarym. Oglan bagşyň oglanlykda oýnany, Çuwal bagşyň ummanynda boýlany, Şükür bagşyň ar-namys diýip saýlany, Mylly agaň golunda saýran…