Âşık olma, sonu ölümdür!
Bugün beni değil ama fikirlerine çok değer verdiğim, uzun yıllardır yaşayışını gıpta ile takip ettiğim can dostumun sadrından satırlara dökülen değerlendirmelerini okuyacaksınız. Ona bu satırları yazdıran geçen hafta yayımlanan "Aşk ve İntihar" başlıklı yazım. Buyrun birlikte okuyalım:
"Ne garip günler, devirler yaşıyoruz. Gün geçmiyor ki sonu ölüme varan bir aşk hikâyesi medyaya düşmesin. Hikâyeler eni-konu hep birbirini andırıyor: Genç birini seviyor ve ona sahip olmak istiyor. Fakat muhatabı onu istemiyor ya da bir müddet sonra sevdiğinin başka biriyle ilişkide olduğunu öğreniyor. Neticede aşkın sonu ölüme, öldürmeye varıyor. Genç ya delicesine seviyorum dediği kız arkadaşını öldürüyor ya da sevdiğine erişemediği için intihar ediyor.
Ne garip tecelli.. aşktan, sevgiden hiç ölüm çıkar mı? Muhabbet, içinde bu denli keskin bir nefret tohumunu barındırır mı?
İnsan bu tür örnekleri günbegün görmeye durunca, kollarını makas gibi açıp, avazı çıktığınca 'Aşık olmayın, çünkü neticesi ölümdür!' diye feryad edesi geliyor. Âşık olmayın; kendinizi bile bile ateşe atmayın!
Fakat âşık olmamak kimin elinde? Hangi birimiz sevmedik? En azından bir ilkokul çağında uzaktan uzağa bir yâr-i güzine kapılmamış olanımız var mıdır? Eşimizden-dostumuzdan, anamızdan-babamızdan, hatta sevdiğimizden bile sakladığımız, kalbimizin bir kûşe-i uzletinde sadece bizim bildiğimiz, kendi başına büyüyen bu utangaç, ama bir o kadar da tatlı, sevecen duygu şöyle veya böyle hepimizi bulmuş, ziyaret etmiştir.
Yunus'un dediği gibi, 'Âşksız âdem dünyada belli bilin ki yoktur / Her biri bir nesneye sevgisi var âşıktır.'
Âşık olma! demek nafile...
Peki ne yapacağız? Bu paradoksu nasıl aşacağız? Aşkın içinde sakladığı ölümden nasıl kurtulacağız?
Bunun bir tek cevabı olsa gerek:
Sevgisi ölüm değil, hayat bahşeden...
Sevdiğimizde bize ihanet etmeyen...
Sevildiğinde seven, bir iltifatımıza binler cilve ile cevap veren...
Güzelliği bütün güzelleri gölgede bırakan yegâne Güzeli sevmekle.
Aşkı, muhabbeti, sevgiyi...
Şevki, iştiyakı, cezbeyi...
Dehşeti, vecdi, hayreti.. kısacası aşka dair her şeyi, o duyguyu evvelen ve bizzat Kendisini sevmemiz için bize bahşeden Hazret-i Güzel'e tevcih ettirmekle.
İşte o zaman aşk bize hayat getirecek. İşte o zaman ölümlüyü sevmekle ölüme yürüyenler, yüzleri ak, bakışları sevginin şarabı ile mahmur, kalplerinde neş'e, hayata, birliğe ve ebediyete yürüyecekler.
Bir gün bir bedevi çıkageliyor Güzel'in makesi Hazret-i Muhammed'e, aleyhissalat u vesselam.
Soruyor: 'Kıyamet ne zaman?'
Efendimiz cevap veriyor: 'Kıyamet için ne hazırladın?' Zira anaların korkudan yavrularını göğüslerinden koparıp atacakları bir celal gününü soruyorsun.
Bedevi cevap veriyor: 'Allah ve Rasulünün sevgisini...'
Efendimiz, 'O halde şunu bil ki kişi sevdiğiyle beraberdir.' buyuruyor.
Bir bedevi, çölde doğmuş çölde büyümüş bir adam, başta Allah'ı, sonra Rasulü'nü seviyor.. ve böylelikle hayata, varlığa, birlikteliğe ve ebediyete yürüyor.
Bence Yunus'un torunları Yunus gibi olmalı: Başta Yaradan'ı, sonra da O'ndan ötürü yaradılanı sevmeli. Yüreğinde taşıdığı sevgiyi, başta o duyguyu kendisine veren Rabb'ine yöneltip, eşyaya saniyen ve bi'l-araz tevcih ettirmeli. Ressam dururken resme, asıl varken gölgeye yönelmemeli. Kendisini ucuza peylememeli. Zira "Müminlerin Allah'a olan sevgileri her şeyden daha ileri ve daha kuvvetlidir." (Bakara, 165)
Eskaza bir gölgeye kapılsa 'Yâ Bâki Ente'l-Bâki, Ey Allah'ım bir tek Sensin Bâki' deyip, kalpteki geçici sevgileri izale etmeli.
Hazret-i İbrahim gibi La uhibbu'l-afilin çekip, ben göçüp-gidenleri sevmem, kalbin alakasına değmiyor demeli.
Gördüğü güzele 'Ne güzelmiş!' demektense, 'Ne güzel yaratılmış!' deyip o güzelliği vereni hatıra getirmeli.
Ölümden sarf-ı nazar edip, hayata yürümeli.
Arşivin durumu
● Tam metin
● 7/7 yorum korunmuş
Yayımlandığı site: teswirler.com · Kaynak: Web Archive kopyası — ertir.com, 18 Mayıs 2012 · Orijinal sayfayı gör ↗
Yorumlar 7
Döwgala agam, muna örän gowy etdiňiz tüweleme.
Söýgi, hak söýgi, Haka bolan söýgi, asyl içimizde hiç öçmeýän köz şol bolsa gerek näçe Hakdan daşam bolsa.
Näçe daşam bolsak, ýylda bir gezegem bolsa metjide baranymyzda ýüregimiziň nähili söýgüden dolýanyny bilip bilmesegem, asyl şol bolsa gerek.
Näçe wagtlap namazlygymy hasrat bilen gujaklap bilmän, ahyr bir gün göz ýaşymy dökemde gurap giden namazlygyma, asyl Hak Tagalla bolan, Resulalla bolan söýgüm bolsa gerek.
Näçe uzakda hem bolsam, Saňa düzülen Dursyn Ali Erzinjanlynyň söýgüli setirlerini diňlämde gözüme gelen ýaş, ýüregimi üýtgedýän zat, bedenimiň her öýjügini titredýän perişdeler, hemmesi saňa hasrat galan Hak söýgüm bolsa gerek.
Näçe garaňkylyga düşenem bolsam, mübärek gijede seni ýatlatýan goşgylar, seni öwýän söhbetler, saňa aşyk ýürekleriň içden-içe aglamallary, men bolsa öz girdabyma aglaýan, öz batan ruhyma aglaýan, ýada saňa bolan söýgüme gury göz ýaş döken bolsam gerek.
Gerek, göz ýaş dökmegem gerek, ýalançy söýgi üçinem döksek, Hak söýgi üçin gözümizi boşatmak gerek
PS : yokardaky yazgi b'r yerden alinan
Ýazgyny nireden aldyňyz agam, çeşmäň adresini aýtsaňyz gowy bolar,
Haýsy ýazgy b'r ýerden alnan diýdiňiz?
Teman ady yaman eymendirdi. Name boldyka diydim. Sony dushunikli. Durmushda hemme zadyn kuraly bar. Eline berilen her zat gapdalynda ulanysh instruksiyasi bn bile berilyar. Meselem, Tokly enjamlar in howplylary, yalnysh gurup yalnysh ulansan janyna zeper yetmegi ahmal. Kate kichi bir nadogry birikdirme omruni sonlap biler. Allah(j.j)'yn bize beren her nygmatlary bulardan has ynjyk, ulanylyshynda has kop uns talap etyar. Duygular, basharnyklar, gork-gormek, maddy barlyklarymyz...her biri yaradylysh maksadyna gora ulanylmaly. Bir yalnyshlyk shu omruni bir ynjydar, ol omrunem howp astynda goyar. Adamlan in kop yalnyshyan nokadam duygulari. Ashk Hakiki ve mecazi diyip ikiye bolunya. Mecazi ashklar insani surundurur. Birinden ayrilip oteki de avunayim derken, bu zincir uzayip gider. Insan ashkin kolesi olur. Bu dunya sheyle de erkinlik dunyasi dal, adamlar Yaradanyna yakynlashyp guldygyny boyun almakdan, ozuni kop isleglerinden mahrum goymakdan gorkyalar. Netije de oz isleglerinin guly bolyalar. Gul bolmak derejesi Yaradanyn dergahyndan bashga hich bir yerde alkysha eye bolmaz, beyiklik gormez. Hakiki ashky bilen kishi yalana aldanmaz. Yaradana gul bulmak ashklaryn soltany, hakyky duygularyn goz bashydyr. Hemme ashklar yalan sayilmaz. Tutku duygusyna bulashyp aldanan adam ashkini oz eli bn ozi yalanlar. Bir soz bar, insana olan sevgini Allaha olan sevginden one koyarsan sevdigin kishinin eliyle ceza goreceksin. Peki bir insani insanî duygularinla gerchekten sevemez miyiz? Neden insanlarin ichinde yarim olmak, kendini tamamlamak hissi var. Yarim diyemicekmi, hem chinsinden birine ashk besleyemezmi. Soragyn cevabi, birine karshi gercek sevgi beslemek, onu Yaradandan oturu sevmektir. Bu yoldan gechen sevgi sarsilmaz, hich bir hayat sinavina karshi acizlemez. Seveceksin chunku onu O(j.j) yaratti. Nefret de gene nefsin ichin olmicak, dinine zarar verdiyse o kishiye karshi sevgi gudemezsin tabi, ama nefsin ichin olan nefretinle birini incitmeye hakkin yoktur.
Banucicek, tuwelem siza soze nokat goydunyz, men aram-aram dusunman basladym sizin yazan sozleriniz turkmencemi ya turkcemi diyip. Tuweleme bizem indi turk dilinde benimsapdiris, yagni oz dilimizdir oydyas gurlanimizde, menem kawagtlar abiler bilen gurlesemde turkmence edip gurleyan olaram gowy dusunyar, turkmence terimleri turkcelesdiryan, sizem barde turkcani turkmencelesdiripsiniz.
Oran gowy sozler eken, mena jogabyny gowy gordum soragyn. Yaradylani Yaradandan oturu sevmek, ana shol pany soygulerin in gowysy bolsa gerek
hany kabir yagdaylar bardyr, egerde gurrunu gidyan hekaya,waka eger senin durmushinda gabat gelen yagdayin bn denrak bolsa, shol adama yaman tasirli bolya.
menem, yokardaky yazgyny ilki okamda yaman tasirinde galdym. yarama merhem yali bolip gitdi.
birem yalnyshyan ve hata edyan yerlerime dushundim.