Şol ýagyşly gijede...

Gyş güni, howa sowuk, şe­ma­lyň şuwwuldysy ýürek-bag­­­ryňy elendirip barýar. Bir işim çykyp, şäheriň beýleki çe­tin­de ýaşaýan dostumyňka gi­dip barýaryn. Ýoluň garşy ta­rapynda, gyrada, ýagşyň aşagynda garaşmakdan ýaňa eşik­leri öl-myjjyk bolup giden adam ünsümi çekýär. Ötüp-geç­ýän ulaglara el göterýär, de­ňesinde hiç kim badyny hem peseltmeýär. Özüni alyp bar­şyndan, içgilidigi belli.

Işimi gutaryp, öýe dolan­dym. Seretsem, biçäre ýolda en­tek hem garaşyp dur, üsti-ba­şy suw-sil. Gabat garşy­synda maşynymy sakladym:                                                     

-  Dogan jan, gel, seni öýüňe äkideýin - diýdim. Ilki kürt­­dürübräge-de, maşynyň öň­ki aýnasyndan ýüzüme se­retdi, çekinjeňlik bilen: 

- Agam, seň maşynyňa mün­mäýin, gör­ýäň-ä, men iç­gili -  diýdi. Men:

- Ýok, mün, mün! Bilip dur­dum, hany derrew gir içeri! - di­ýip, ony gyssa­dym.

- Maşy­nyňa gusaryn, kirle­derin, gowusy münmäýin - diý­di.

- Bu bolup durşuňa, so­wukda gatap ölersiň -  diýip, zor bilen diýen ýaly maşy­ny­ma mün­dür­dim. Ýagyşda baş­dan­-aýaga ezilipdi, sowukdan titre­ýardi.

Bir dükanyň öňünden ge­çip barýarkak:

- Kiçi ýaşly çagaň barmy? - diýdim.

- Bar?!- diýdi. Maşyndan düşüp, çagalar üçin şkolad, köke alyşdyryp, maşynym­daky nätanşa uzatdym:

- Menden sowgat, öýe ba­raňda çagalara berersiň -   diýdim.

- Agam jan, körpeje çaga­larym bar, emma men öýe bar­sam, hiç ýanyma gelmeýärler, gaçýarlar menden - diýdi.

- Näme üçin gaçýarlar?

- Sebäbi her gün şunuň ýa­ly içip, öýe serhoş ýagdaýda bar­ýan, gygy­ryp, käýinip, eli­me ilenini ýençýärin. Onuň üçin meniň öýe baranymy gö­renlerinden, ählisi otaglaryna çe­kilip, ýorganlaryna bukul­ýarlar, gorkudan golaýyma gelip bilmeýärler.

Muny eşidip, juda gynan­dym we ol ýigide, şeýle mas­lahat berdim:

- Diňle, oglum, her kim dur­muş­da ýalňyşyp biler. Esasy zat goýberen säwligiňi düzelt­mek­dir. Ol garagöz çagalar Allanyň saňa beren amanady. Sen olaryň kaka­sysyň, olaryň öňün­de nädip özüňi beýle alyp baryp bilýäň? Olar seniň mähir we merhemetiňe howa­dan we suwdan has artygrak mätäç. Söýgi, mähir we mer­hemet, olaryň kemala gelme­ginde we ösüp-ulalmagynda iň täsirli iýmitdirler. Maňa söz ber. Şu gün öýüňe baranyňda, bala­jyklaryňy gujagyňa alyp, ata mähri bilen olaryň başyny sypap, bu şkoladlary öz elleriň bilen iýdirgin. Bolýarmy, söz berýäňmi?

 Uludan demini aldy, täzeden gujura gelen ýaly boldy, ýüzi ýagtyldy:

- Bolýar, söz berýän, diýşiň ýaly ederin.

Şol barmana, onuň görkez­ýän ýoly bilen, birnäçe ýaşa­ýyş jaý toplumlarynyň deňesin­den, köçelerden geçip, şäheriň çetinde ýerleşýän öýüne gel­dik. Gelni çykyp, garşylady, ýe­ri­ne ýetiren ynsanyýet borjum üçin ilki  tolgundy, çalaja ham­sykdy. Ýöne derrew özüni dür­sedi, minnetdarlyk bildirip, öýe girip çaý içip gitmegimi haýyş etdi. Şol agşam gyssag­ly işim bolan­dygy üçin atdyr salgym ýazylan ýarlyjagy berip, rugsat soradym-da, olar bilen hoşlaşyp, ýoluma dowam etdim.