Men - Şygyr (goşgy söyyanler,düzyänler okaman geçmäň!)

Şahyrana oýlanma

  Juwan wagty sataşdym men şahyra. Ol wagtlar bu ak saçlar şar garady boýagdanam, tümlüge gaýra dur diýýärdi. Bir gün şahyr menem alyp, bardy irden dellekhana.
Dellekçi şadyýan ýigit, şahyryň sorady arzy – halyn. Şahyrym oňa bakyp, arz etdi öz kellesinden: “Ýa başgaça bejer saçymy, ýa – da teýim – takyr syr, şu başym!”
Ondan bäri garly gyşlar telim gezek öz ornyny gülälekli bahar bilen çalyşdy. Şol döwürden bäri gursagy söýgüden atygsap duran şahyryň syrdaşy men boldum. Men - şahyryň şygyrlary, ýüreginiň owazy, kalbynyň aýdymy, söýgi mukamynyň sansyz kirişi, inçe duýgularynyň ýumagy!
  Men şahyry gyşda ýyly demim bilen çoýdum, ýazda elwan güller bolup gujak gerdim. Maýsaly meýdanda oýa batyp, pikir ummanyna gark bolanda, aýak tozun ogşadym. Şahyr aglasa – gama batdym, ýylgyrsa – has ýakynlaşdym, şatlandym. Gara gijede lowurdap duran yşk boldum, tüp yssyda dözmän oňa, kölegämden ýer berdim. Pulsyz wagty petde – petde bolup, jübüsini okalan, okalmadyk setirlerim bilen galňatdym. Gülsüz wagty gyz ýüregini oda salýan syrly setirlerim bilen gyz ýaňagyny emaý bilen sypaladym. Duýgular dünýäsine özüm bilen syýahata alyp gitdim.
  Meni okap, şahyryň ýanýoldaşy gazap bilen gahar edip, düýrläp – düýrläp oda atdy - ýanmadym. Syrçasy suw götermeýän, özini asman melegi, ýeriň – gögüň diregi saýýan perisypat, gülmeňizli gyzlar okap, tike – tike etdiler – öýkelemedim. Eli äpet sumkaly, gözi äýnekli “Uly adamlar” göwniýetmezçilik edip, okap – okaman seňrigini ýygyrdylar – görmediksirän boldum. Şahyryň jan ynanýan hak dostlary okap – okap arşa galdyrdylar, tarypymy ýetirdiler “Ussat, Ussat, Ussat” – diýdiler eselmedim. Galyň – galyň kitaplary ýazan tankytçylar kül edip, ýer bilen ýegsan etdiler. Ütülen towuga öwürdiler – gowrulmadym.
Söýenlere söýgi eçildim. Enelere em boldum. Elif deý kamatly gelinlere nem boldum. Bagtyýar çagalaryň dillerinde ýaňlandym. Ýüregi joşgunly, kalby nurly, şirin owazly bagşylaryň mylaýym mukamy bolup, mährem ýüreklerde mekan tutdum. Aksakal, paýhasly, dana gojalaryň pähiminde oňlandym.
  Käte şahyr salyp bilmän galyba gahar edip, gazaplanyp atdy düýrläp bir çete. Ýatdym aýlap, ýatdym ýyllap. Çaň tozanlar basty üstümi. Kä – te şahyr göz gytagyn aýlap geçdi maňa tarap. Soň ýene bir gün, bir sähetli gün, ýene meni ele aldy. Mähir berip yhlas etdi. Ýazdy, pozdy, ýene ýazyp okap gördi, gaýta – gaýta hem içinden, hem daşyndan. Aýna garap okap gördi, “Aýnam” diýip okap gördi. “Ýok – ýok “ diýip, ýene çyzyp, ýene ýazyp, okap gördi. Sere gelen setirleri müň ölçäp, müň biçip, tasa getirdi, taraşlady. Mejnun ýaly çöle çykyp, öz ýanyndan gürläp gezdi, aglap gezdi, gülüp gezdi. Öýkelejik çaga ýaly menden kine edip gördi.
  Eý, ynsan balasy, ýeriň – gögüň ýaraşygy, şahyra menden belet dälsiň. Şahyr nije hatarly hubbatlary, kemsidilmeleri başdan geçirdi. Horlandy, hormatlandy, ýazgaryldy, ýatlandy. Kem – kem taplandy. Kä gamlandy, şatlandy. Ussat şahyrlardan nusga aldy, olara öýkündi, örklendi. Kän okady,öwrendi. Göwün küýsegini ýazdy. Ýürek ylhamyny, kalp küýsegini joşup – joşup ak kagyza yhlas bilen nagyşlady. Gijelerine çopan ýaly daňa çenli şöwür çekdi. Aýalyndan igenç aldy. Ejesinden käýinç. Lukmanlardan her baranda saglyk üçin melhem aldy. Şonda – da ol menden daşlaşmady, meniň bilen hoşlaşmady. 

Maňa şahyrsyz, şahyra mensiz, älem – jahan dardyr. Men şahyryň köňül küýseginiň, duýgular dünýäsiniň iň arzyly ýerinde mekan tutdum. Onuň her ädimi meniň bilen batlanýar. Şahyryň mähirden, nurdan, şatlykdan, söýgüden püre – pür mährem ýüregi “Şygyr! Şygyr! Şygyr!” diýip telwas urýar.

Aýnabat Ýazmyradowa
Döwletmämmet Azady adyndaky
TMDDI – niň mugallymy

10. 04. 2012ýyl