DAŞÇY

Ol garyp bir daşçydy. Her gün gaýalary parçalaýardy. Işi örän agyrdy emma az aýlyk alýardy. Bu sebäpden hem durmuşyndan razy däldi. “Men beýlekilerden has köp işleýärin” diýip pikirlenýärdi. “Meniň işim beýlekilerden agyr we men olardan az gazanýaryn. Baý bolmak isleýärin. Azajyk dynç alaryn we owadan eşiklerim bolar.” Edil şol wagt gökden bir perişde geldi. Oňa, “baý bolarsyň, owadan eşikleriň hem bolar” diýdi. 
 Daşçy derrew baý boldy. Indi onuň hem owadan eşikleri bardy we hiç hili iş etmegi zerur däldi. Günleriň birinde patyşa ony köşkine çagyrdy. Ol, köşkiň owadanlygyna haýran galdy. Patyşa ondan has hem baýdy. Bu sebäpdenem susty pesdi. 
 “Men hem patyşa bolmak isleýärin” diýdi. Gökden bir perişde geldi we ony az salymyň içinde patyşa etdi. Indi bütin günläp hiç işlänokdy. 
 Örän yssy gündi. Gün şöhlelerini saçýar, ýerýüzi göýä ýanyp duran bir oda meňzeýärdi. Patyşa gaharlandy; gün ondan nädip güýçli bolup bilerdi?! Ýaşaýyşdan ýene hoşal däldi. “Gün bolmak isleýärin!” diýdi. Perişde ony bu gezek hem güne öwürdi. Indi gün, şöhlelerini saçýar we dünýäde hemme zat ýanýardy. 
 Ýöne bir gün bir bulut geldi, dünýä bilen onuň arasyna girdi. Şöhlelerini indi dünýä saçanokdy. Gün gaharlandy. Ondan has hem güýçli bolmak isleýärdi. Perişde bu gezek hem onuň diýenini etdi. Gün derrew buluda öwrüldi. Biraz soňra bulut, ýagyşa öwrüldi. Ýagyş bilen topraga, toprak bilen hem derýalara garyşdy. Derýalaryň suwy köpeldigiçe köpeldi. Öýleri, bag-bakjalary sil basdy. Adamlar, haýwanlar, ekin meýdanlary perişan boldy. Ýöne suwlar, gaýalara hiç zat edenokdy. Bulut öýkeledi. “Bu giden suw nädip gaýalary oýmaz?!”. Ýöne gaýalar suwlardan has hem güýçlidi. 
 Bulut gygyrdy: “Gaýa bolmak isleýärin.” Perişde derrew geldi we ony gaýa etdi. Ol indi günden we bulutdan has güýçliräkdi. 
 Aradan kän wagt geçmändi. Eli kuwally bir adam peýda boldy we ondan parçalap, goparmana başlady. 
“Eý wah! Bu nireden çykdy?” diýip gaýa agyrsyna çydaman gygyrdy. “Men bu adamdan ejiz gelýärin!” diýdi we soňra birden düşündi. Hemme güýjiň başlangyjynyň halallykdygyna, azap bilen gazanylan halal gazanjyň arkaýynlyk bilen siňýänligine düşünip puşmanlyk bilen gygyrdy. 
“Ynsan bolmak isleýärin!”. 
Perişde onuň bu dilegini hem ýerine ýetirdi. 
 Gaýa ynsana öwrüldi. Indi ol adam ýene-de gaýalardan daş goparmaga başlady. Işi agyr we aýlygy az; emma durmuşy söýýär we örän şatdy.