URUŞ

Urus
Altymdamy?
Ýedimde?
Bilemok aýan.
...Çörek üçin men irden
Dükana barýan.
Dünýe imisalalyk,
Gökde ýyldyz kän.
Saga.
Sola.
Son göni.
Ine-de dükan.
Uçdy imisalalyk, —
Jagylda-jugul.
Hökman üles paýymy
Almaly su gün.
Durdum agyr nobata
Nobatym ýetdi.
Tüýlek, daýaw bir kisi
Dösümden itdi.
Nobatyma durdy-da,
Uzatdy çekin.
Gygyrdym «Nobat menki!»
Haýkyrdy: «Çekil!»
Ýene durdum nobata,
Süýsdi ol assa,
Ýuka ýürek aýallar
Diýýär «Neresse»,
Wah, bu nobat!
Bu nobat!
Rezin deý süýndi.
Dert pasyl öz nobatyn
Çalsana döndi.

Men ýöräp däl, asylyp.
Nobatym ýetdi.
Çöregim aldym-da,
Öýmüze gitdim.
Begenjimin çägi ýok,
Gobsunýar ýürek,
Hyýalymda — öýümiz,
Elimde çörek.
Tegelek gün galypdyr —
Aýdyn töwerek.
Elimdäki çörek deý
Günüm-de çörek!
Köçe imisalalyk
Howa ýüpekdi.
Sola.
Birden sol tüýlek
Önümden çykdy.
Görüp ruhsuz ýüzüni,
Men galpyldadym.
Özi açmy?
Gözi aç?
Bilip bilmedim.
Ol basda gözi bile
Çöregmi iýdi.
Sonra: «Ýigit, bol, eçil
Çöregni» diýdi.
Men gygyrdym, mönnürdim:
«Meninki çörek!»
Pysyrdady: «Sol çörek
mana-da gerek».
Çöregimi aldy-da,
Ýensämden itdi.
Töweregne garanyp,
Ugruna gitdi.

Men inledim, içimden
Sanjy tutan dek.
Hol anyrda äpet gün,
Hol bärde tüýlek,
Dönüp gara nokada,
Ýitdi ol ine,
Tegmil bolup ýapysdy
Günün ýüzüne.
...Bu ýerlerde seýleräk
Akýardy durmus.
Uzak bir ýerde bolsa,
Ýakýardy urus.
Ol urus-a düsnükli,
Ol mana mälim.
Ýöne, ýeri, bu urus,
Ýeri, bu näme?
Ursun bir kadasy bar:
Polky ýok eder,
mazar eker,
ejizlen,
polkun döreder.
Basa düsen synagyn
kynlygna bakman,
ynanýarys: ursy
ýeneris hökman.
Ýöne sol agyr günler
Ýüzüni açan
ejiz diýen milleti
ýeneris haçan?.