DERWÜŞ ÇEMÇELERİ

Bir gün erenleriň birine şeýle sowal beripdirler: “Söýgüleri diňe dillerinde bolanlar bilen ony ýüreginde saklap ýaşaýanlaryň arasynda tapawut barmyka?”. 
Ol: “Serediň, görkezeýin!” diýipdir. Ilki söýgisi dilde bolanlary çagyryp, olar üçin bir supra taýýarlapdyr. Her kim ýerli-ýerine oturansoň, çorba çekilip ugrapdyr. Emma ýanyndan berlen çemçeler “derwüş çemçeleri” diýilýän bir metr uzynlykdaky çemçeler ekeni. 
Ol: “Bu çemçeleriň sapynyň ujyndan tutup iýmeli” diýip, bir şert goşupdyr. Adamlar: “Bolýar” diýip içmäge synanyşypdyrlar. Emma çemçäni agyzlaryna ýetirýänçäler içindäkini döküp boşadýar ekenler. Soňunda başarmajaklaryna göz ýetirip, aç gaýtmaly bolupdyrlar. 
Soň bolsa ol eren: “Saçaga söýgini hakykatdan bilýänleri çagyralyň!” diýipidir. Bu gezek saçaga ýüzleri nurly, gözlerinde söýgi uçganaklary bolan adamlar oturypdyr. 
“Iýiberiň!” diýlende, her kim uzyn çemçäni çorbadan dolduryp, garşysynda oturana içirmäge başlapdyrlar. Şeýdip, bir-birlerini doýuranlaryndan soň, şükür edip saçakdan turupdyrlar. 
“Ine” diýipdir ol eren. “Kim durmuş saçagynda diňe özüni görüp, doýmaga synanyşsa, ol aç galar. Kim doganyny alada edip, doganyny doýursa, ony hem dogany doýurar. Şuny hem hiç wagt unutmaň! Durmuş bazarynda mydama alýan däl-de, berýän gazanýandyr.”