ATALY GYZ (AMAN KEKİLOW)

ATALY GYZ

Köne durmuş, köne adat zarbyndan,
Wagt indi, meni gutar, atam jan.
Dañ sazyny çalyp, dünýä ýagtylýar,
Ýagtylykda ýaşatgyn, eý, atam jan.

Deñ-duş joralarym mekdepde okýar,
Hökumet olara köp ýagşy bakýar,
Azatlyk derýasy joşgunly akýar,
Rugsat berseñ, boýlap ýüzsem, atam jan.

Okaýanlardan biri gelip ýanyma,
Rehimi gelip meniñ agyr halyma,
Aýdan sözi lezzet berdi ýanyma.
—Oka— diýdi, men okaýyn, atam jan.

"Ýaşym on sekizde wagtym gelipdir,
Ýetişenim hemme iller bilipdir,
Täze durmuş, täzelikler bolupdyr,
Üstümde bazary gurma, atam jan.

Mundan ozal göýä lal ýaly bolduk,
Öldürlip, ýitirlip, ezilip geldik,
Täzeki durmuşy, deñligi bildik,
Deñlik paýlarymy alsam, atam jan.

Kolhoza giripsiñ uly il bilen,
Sözüme jogap ber süýji dil bilen,
Saklamasañ, gitsem dogry ýol bilen,
Ýeterdim maksadyma, käbäm, atam jan.

Men etişdim ösüp, bir gyzyl gunça,
Ysläp meni, atam, gelerler ençe,
Okadýar gyzlaryn, bardyrlar sençe,
İl deñinde menem okat, atam jan.

Görýäñ obamyzdan mekdep açyldy,
Añ-bilim şöhlesi ile saçyldy,
Köne adat durmuşyndan gaçyldy,
Täze bir durmuşa çyksam, atam jan.

Okap öwrenmäni maksatda tutsam,
Täzeki durmuşda kän işler etsem,
Sözüm kabul etseñ, maksada ýetsem,
Galmazdy janymda arman, atam jan.

Munça wagt bendi etdim men seni,
İndi öz isläniñ etgin, eý balam.
Deñ-duş joralaryñ okýan bolsalar,
Sen-de gidip oka indi, eý balam.

Nadan bolduk, horladylar kän bizi,
Şonuñ üçin kän horladyk biz sizi,
Geñ göreniñ indi goý çyksyn gözi,
Arkaýynja baryp oka, eý balam.

Sizsiñiz durmuşyñ gyzyl gülleri,
İndi okap saýradyñ, siz dilleri,
Hasap etmän, ozal geçen ýyllary,
Gurluşygyñ gahrymany bol, balam.

Güýç bilen agladyp seni satjak däl,
Gözüñ baglap, zyndan içine atjak däl,
Bahañ alyp, keýip edip ýatjak däl,
Halanyña özüñ bargyn, eý balam.