Liseli Kız

Benim de bir zamanlar sevdiğim
vardı
Beyaz dantel yakalı liseli bir kız.
Bağlarda, bahçelerde, yaylalarda
yeşeren
Al karanfiller gibiydi aşkımız...
Gülünce içimde rengârenk güzel,
Güller açılırdı iri.
Hani bilirsiniz ya yıldızsız siyah
Geceler gibiydi gözleri.
Bir mermer çeşmeden akan su
gibi,
Geçip gidiyordu günlerimiz.
Biz bize yaşıyorduk kendi
kaderimizi
Bütün yaratıklardan habersiz.
Ve yuvada bekleşen sabırsız,
küçük
Serçeler gibiydik ikimiz.
Gözleri konuşurdu susunca,
mahzun:
'Seni seviyorum' derdi.
Sevdadan, gurbetten, hasretten
yana
Sıcak türküler söylerdi...
Üstelik bir ceylan gibi sebepsiz
Ürkek halleri vardı.
Ayrılık deyince oturup sessiz
Çocuklar gibi ağlardı.
Bilmiyorum şimdi kaç yıl, kaç
mevsim
İçli mektuplar yazdık.
Bazen yan yana yürür, beraber
otururduk
Ama konuşamazdık.
Ben görmedim şimdi öyle
diyorlar
Büyümüş artık liseli kız, gelin
olmuş...
Unuttum her şeyi diyormuş
Ve her gece rüyâsını nur topu
kadar güzel
Sarışın çocukları süslüyormuş.
Görsem çocuklarını şimdi
diyorum
Bakamam yüzlerine çaresiz
Bana bakar çocuklar sessiz.
Çocukları gözlerinden tanırım
Biliyorum, hiç birşey bilmezler
ama
Bakamam, utanırım