Kebelegiň ömri...

Bir ýaz säherinde. Güneş altyn yşyklary bilen ýer ýüzüni çaýýardy.
Şol yşyklardan ýylanyp duran gozalardan bir kebelek çykdy.
Gezmäge başlady, ýakyndaky hemme ýerlere aýlanmak isleýärdi.
Esli aýlananyndan soň dynjyny almak üçin gondy. Ony görenler onuň owandanlygyna haýran galýardylar.
Dynjyny alyp bolansoň ýene başlady gezmäge. Gezmelidi, ýaşamalydy, çünki öňünde uzyn ömri bardy.
Dynjyny alyp bolansoň ýene başlady gezmäge. Gezmelidi, ýaşamalydy, çünki öňünde uzyn ömri bardy.
Gün batjak bolanda welin kebelegiň içini üýtgeşik
duýgy gurşap aldy.
Ýekeje günlük ömriine gutarypdy....

 
Daş töweregine göz aýlady we günüň batyşyny iň soňky gezek synlady...

 
Bize diňe bir gezek berilýän ömrümizi paýhasly ulanaly...