GÜN WE ÝEL.

     Bir adam telpegini
we penjegini geýip ýola çykdy. Gün bilen ýel jedel etmäge başladylar. “Bu
adamyň telpegini we penjegini kim çykaryp biler?” Bije atdylar, bije ýele
düşdi. Şeýlelikde ýel birinji synanyşmaly boldy, öwüsdikçe öwüsdi. Adam ýel
artdykça telpegini we penjegini berk ýapyşýardy. Ýel tupana öwrüldi. Adamy
ýerden göge sowurdy. Boş... Adam telpegini we penjegini aldyrmajak bolupbar güýji bilen söweşýärdi. Soňunda ýel
adamdan ýeňildi.

İndi gezek güne gelipdi. Ol biraz görnende
adam telpegini çykardy. Ýene biraz gyzgynlygyny artdyranda penjegini iliklerini
çözdi. Gün gowy gyzansoň penjegini hem çykardy. Ýel: “Bolýa, jedelde sen
ýeňdiň” diýipdir.

* * *

Adamlaryň
ýalňyşlyklary tenindäki ýaralar ýalydyr. Gökden çemeleşilmeginden birahat bolup
gaçjakkdygy ikiuçsyzdyr. Şonuň üçin ýalňyşlyklara garşy gün ýaly gyzgyn, mähir
bilen ýanaşmaly, ýel ýaly gaharlanmaly däldir. Gahar gaçyrar, şahsyň nebsine
göreşine, düýn ýalňyş diýenlerini bugün eýe çykmasyna we ýigrenjine sebäp
bolar. Mesele, astyn-

üstün çekişmesine döner. Şonuň üçin hem iman
meselelerini çekişiklerini ýagdaýda gürrüň etmek nädogrydyr.