“Biz hemmämiz şatlyk üçin dogudyk...”

O wagtlar 20-22 ýaşlarymdadym. Aşgabadyň seýilgähleriniň birinde aşyk bolan gyzymyň duşuşyga gelerine, ýoluna gözümi dikip, garaşyp otyrdym. Birdenem, nirden çykdy bilmedim, eli hasaly ýaşuly adam gelip ýanymda oturdy. Meniň şobada gaşlarym çytyldy. Üstesine-de o goja oturjak bolanda elindäki kagyzlarynam ýere gaçyrdy. Bir topar, ululy-kiçili kagyzlar pytrap gitdi. Men derrew olary ýygnap, ýaşula uzatdym. Olaryň ýaşulynyň keseli baradadygyna gözüm düşdi. Bir kemim keselli garrynyň derdini sabyr edip diňlemekdi. Nätanyş gojanyň meniň elimdäki Gurbannazar Ezizowyň goşgular kitabyna düşdi. Ýüzugra-da şahyrdan sözbaşy edip getiren setirlerimi aýdyp ýylgyrdy. 
- Hawa, dagy näme?! Biz hemmämiz şatlyk üçin doguldyk. Buça bolanyna görä şahyryň indiki setirinem aýdyp goýberdim: “Şoň üçinem geçdik ine, şunça ýol.”
Şeýtdi-de, ýaşuly bilen gepimiz alyşdy gidiberdi. Ýöne biziň gürrüňimiz Gurbannazar Ezizowyň goşgulary hakynda bolmady. Gojanyň şonda aýdanlaryny başardygymdan kagyza geçirdim. Gepi uzatmazlyk üçin, öz jogaplarymy, garrynyň ýüz, göz, el hereketlerini ýazmadym. Belki, şondandyr ýazgym gepleşik görnüşinde däl-de, başga birhili boldy: 
Sen şol arzyly, hemişe höwesinde gezilýän şatlyk hakynda pikir edip görüpmidiň? Hakykatdanam, şatlyk üçin geçdik, geçýäris, ýene näçe ýol geçmelem bolsa, hemmämiz taýýardyrys. Şatlyga her kim birhili düşünýär. Afrika ýurtlarynda açlykdan garny pökgi ýaly bolup giden, göziýaşly çagajyk üçin bir döwüm çörek tapmakdan uly şatlyk ýok. Seýilgähe ýüregi atygsap barýan ýigit üçin bolsa, söwer ýarynyň duşuşyga sallanyp, seýkin basyp gelýänini görmekden uly şatlyk ýok. Her kim birhili şatlanýar. Kim goňşusynyň şatlygyna goşulyp, iki bolup bilenok. Kimdir biri bolsa, kyn güne düşen bir bendäni görende içindäki şatlygyny zordan gizleýär. Käte adamyň şatlygy onuň hakyky ýüzüni görkezýän aýna meňzeýär. “Ýigidi dostundan tana” diýilýändir welin, “Ýigidi şatlygyndan tana” diýäýesiň gelip dur. Özüňi tanasyň gelse, otur-da nämäniň seni şatlandyrýandygy barada oýlanyber. Ýöne bu barada oýlanmak gaty aňsadam däldir. “Hakyky ýüzüňi görkezjek, gel” diýseler, bir bada tisgineniňi duýman galarsyň. “Kyýamat” diýýändirler, şo-da, meniň pikirimçe, hakyky ýüzüňi görkezilýän, nämä şatlanyp, nämä gynanyp ýaşandygyňy aýdylýan ýer bolsa gerek. 
Dile geldi bile geldi. Şatlyk hakynda şeýle täsin rowaýatam bar. Bir gün takwa, hudaýhon biri Bagdadyň bazaryna barypdyr. Onuň gözi şeýle keýpi kök, şadyýan, hiňlenen bolup duran birine düşüpdir. Takwa kişi öz ýanyndan: “Uly il gara güni, güzerany bilen başagaý, bu nämä şatlanýarka?” diýip pikir edipdir. Elbet saklanyp bilmändir, şadyýan pyýadanyň ýanyna baryp ondan keňpihonlugynyň sebäbini sorapdyr. 
“Men şatlanman kim şatlansyn. Meniň şeýle bir gowy hojaýynym bar. Garnymy dürli tagamlardan doýurýar, egnime ýüpek parça geýdirýär. Ine saňa münseň bedew at. Aýlygym ertirden agşama başyny galdyrman büküdip oturan hatdadyňkydan bäş esse köp. Bar edýän işimem her gün hojaýynym üçin bazardan nohutly kişmişdir, almadyr engur, dürli-dümen miweleri almak. Onsoň, hany şatlanma-da göreýin.”
Bu jogaby eşden takwa agyr oýa çümüpdir. “Munuň hojaýyny ony işinden kowubam, egnindäki ýüpek parçany sypyryp alybam, iýdirip-içirenlerini burnundan getiribem biler. Emma meniň gullugyny edýän Ýaradanym hiç haçan beýle etmez. Oňa näçe köp, näçe çyn ýürekden gulluk etsem, şonça ahyretde köp sogaplar berer. Arzyly jennete salar. Emma şonda-da men şu hyzmatkärçe-de, Alla gulluk edýänime şatlanyp bilemok.” Şeýle pikir eden takwanyň Ýaradandan utanjyna ýüzi gyzarypdyr.
Hawa, biz şatlanmaly zadymyza şatlanyp bilýärismi? Ýadyňa düşýän bolsa, Mihail Şolohowyň“Olar Watan üçin söweşdiler” diýen filminde Wasiliý Şukşin elini silkip: “Dirimiň? Şoňa şatlan” diýýändir. Biz dogup gelýän Güni synlap “Hudaýa şükür. Ýene bir güni görmek nesip etdi” diýip şatlanmagy başarýarysmy? 
Bizi gynandyrýan zatlaram bardyr. Olar medalyň arka tarapy. Gynanjyň, ýürekden gynanan ýerleriň barada özüň oýlan. “Sen maňa nämä gynanýandygyňy aýt, men seniň kimdigiňi aýdaýyn...” ýa-da “Ýigidi gynanjyndan tana...”
Goja şeý diýdi-de, hasasyny tyrkyldadyp gidiberdi. Megerem, ol synçy nazary bilen sallanyp gelýän gyzyň meniň ýanyma gelýänini aňandyr. Onuň gözleriniň mawydygyndanmy özüme meňzäp duran ýaly boldy. Meniň ýüzüm gyzyp gitdi. Hakykatdanam, şol pursat meniň üçin, şol gyzyň gelmeginden uly şatlyk ýokdy...
Hydyr Amangeldi.