Fahrettin Kerim Gökay, İstanbul Belediye Başkanlığı zamanında fırınları geziyormuş. Kendisine, ağzı oldukça bozuk bir fırıncı pasta ikram etmiş. Fahrettin Bey, şöyle bir tadına bakmış ve sormuş: "Hımmm!... Çok güzelmiş, ne kattın buna?" Fırıncı gülümseyerek yanıtlamış: "Sana koydum efendim!" Fahrettin Bey, bu söz üzerine pastadan bir lokma daha almış ve devam etmiş: "Ben de bütün fırıncılara söyleyeyim de, hepsi Sana koysunlar!..."

Siyasal gerginliğin dşında iki toplumun insanlarının arasındaki sosyo-kültürel farklılığın da büyük boyutlara ulastığı bir dönem de, bir Türk gurbetçisinin evi: Küçük oğlan, akşam üstü okuldan gelmiş... Kapıdan girer girmez: 'Anne!' diye seslenmiş, 'ben Alman oldum!' Annesi:'O nasil söz? Sakın bir daha tekrarlama...' 'Anne ben Alman oldum. Bugün sınıfta karar verdik. Ben Almanım artık... 'Annesi 'sus' bakayım diye tiz perdeden bağırırken,babası da içerden duyup kosmuş. Bir tokat, bir tokat daha... Çocuk bir yandan yediği dayaktan korunmaya çalışırken, bir yandan da konuşmasını sürdürüyormuş: 'Şu dünyanin işine bakın! Alman oldum. Yarım saat sonra Türklerle başım derde girdi!...'

В военкомате на медкомиссии: - Фамилия!!! - Петров!!! - Подошел! Спусти трусы! Повернись! Нагнись! Раздвинь ягодицы! Годен! - А Вы в лицо не могли мне это сказать?

🙂 haha