Gülüň gülleri...

Şol gün Zeýnep ejesi we gyz doganlary bilen didarlaşmaga gelipdi. Zeýnebiň durmuşa çykyp, ata ojagyndan gaýdanyna esli wagt bolupdy. Rukiýýe bilen Ümmi Gülsüm hem adaglydy. Fatyma (Patma) bolsa, heniz 4-5 ýaşlaryndady. Mährem ene uly gyzyny söýgi bilen bagryna basdy. Zeýnep ejesi we gyz jigileri bilen jem bolup, ýagşydan ýagşy gürrüňler edip oturan pursaty, ynha, birdenem, ýuwaşlyk bilen gapy kakyldy. Eneler soltany baryp gapyny açdy. Älemleriň Serweri (s.a.s.) gelipdi.
Ýöne bu geliş, bu bakyş, bu duruş, bu ýagdaý, düýbünden başgaçady. Hz. Hatyja bu ahwalaty görüp, birsalym doňup galdy. Ony Hz. Muhammediň Salallahu aleýhi we Sellem:
-Meni örtüň, üstümi örtüň! – diýen sözi özüne getirdi.
Wepadar zenan, mähir-muhabbetiň tükenmez çeşmesi, adamsynyň islegini derrew berjaý etdi. Pygamberimiziň emaý bilen ýatyryp, üstüni örtdi. Soňda-da gyzlarynyň ýanyna dolanyp geldi.
Gyzlary ejelerini aýak üstünde, soragly bakyş astynda garşy aldylar. Mähriban kakalaryna bu gün näme bolduka? Ony şeýle halda ilkinji gezek görýärdiler. Öňler, neneňsi ýagdaý bolsa-da, kakalarynyň mähirli ýüzi ýylgyrar durardy. Gyzlary bilen oturyp gürleşip, olaryň hal-ahwalyny soraşdyrardy. Emma bu gün welin, beýle bolmady. Hat-da, Zeýnebiň gelendigini hem duýmady.
Hz. Hatyja gyzlaryna “Oturyň!” diýip yşarat etdi. Ahyry Zeýnep ilkinji bolup dymyşlygy bozdy:
- Nämeler bolýar, jan eje?
- …
- Soramadyňmy, eje, kakama näme bolupdyr?
- Soramadym. Sorap bilmedim. Soramagym uslyp hem däl!
- Ýöne, kakamyza bir zad-a bolupdyr?
- Diňe “Meni örtüň!” diýdi. Menem buýrulanyny etdim.
Hawa, “Meni örtüň!” diýipdi, Älemleriň Serweri. Halaly hem onuň bu talabyny ýerine ýetiripdi. Gele-gelmäne adamsyny sorag çagbasyna tutup, ýüregine-bagryna düşmändi. Haýsy sowaly, haçan, nirede, nähili ýagdaýda bereniňde dogry bolýandygyny bilýän paýhasly zenan ömürlik hemrasynyň özüni dürsemegine garaşypdy.
Pygamberler Serweri birhaýukdan soň ýerinden turdy. Hz. Hatyja derrew O’nuň (s.a.s.) ýanyna ylgady. Gaşyna geçip oturdy. Göz köprüsinden geçip, köňül dünýäsine gadam goýup, ýanýoldaşynyň ýagdaýyny aňşyrmaga synanyşdy.
Älemleriň Serweri (s.a.s.), söýgüli hemrasyna mähir bilen garap, Jebraýyl aleýhisselam bilen aralarynda bolup geçen gürrüňi, “Seni ýaradan Rebbiň ady bilen, Oka!” diýip başlanýan ilkinji wahýyň özüne ýetirilişini, ählisini jikme-jik gürrüň berdi. Soň bolsa, howsalasyny dile getirdi:
- “Maňa birzat bolar öýdüp alada edýärin!”
- Gaýga galma! Allahyň adyndan ant içýärin, Ol seni hiç haçan kyn günde goýmaz, utandyrmaz…
Zenanlaryň soltany, ynsanyýetiň baş täjini , dertleriň dermanyny, jana-jan ýanýoldaşyny ynjaltmak üçin, diňe ýakymly söz arkaly teselli bermek bilen çäklenmän, Ony ýakyn garyndaşy bolan Warakanyň ýanyna äkitdi.
Serwerimiziň (s.a.w.) gürrüň berýän zatlaryny üns bilen diňlän Waraka, bir ýerde oturyp karar tapmady:
- Subhanallah, Subhanallah! Kuddus, Kuddus! Buşluk! Bu diýýäniň Hz. Jebraýyl bolmaly. Ol wahyý perişdesi.
Şeýle joşgun bilen söze başlan Waraka, birdenem dymdy. Soňra-da:
- Wah, ömrüm wepa berip, käşgä ynsanlary dine çagyrjak günleriňe ýetsemdim. Kowmuň seni bu ýerden çykarjak şol gününde saňa kömek edebilsedim.
-“Kowmum meni ýurdumdan çykararmy?”
- Hawa, kowmuň (ilki) saňa ynanmaz, saňa ezýet berer, seni ýurduňdan çykarar we hatda seniň bilen jeň hem ederler. Sebäbi, kowmy tarapyndan ýurdundan kowulmadyk hiç bir pygamber ýokdur.
                                                            ***
Hiç kimden ses-seda çykanokdy. Bir-birlerine soragly seredýärdiler. Warakanyň ýaňky aýdan sözleri näzik ýüreklere edil hanjar ýaly bolup sanjylypdy. Ejeleriň iň penakäri, ýene-de, gyzlarynyň kakasynyň ýanyndady. Ony hiç bir meselede we kynçylykda ýalňyz goýmandy. Ýene-de onuň bilendi.
Dört çemen gül, dört näzenin gül… Iň ululary Zeýnepdi. Uly dogan bolandygy üçin uýalaryna teselli bermelidi. Emma ol hem dymýardy. “Beýle zat bolup bilmez!” diýýän ýaly seredýärdi. Warakanyň sözlerine ynanasy gelenokdy. Rukiýýe bilen Ümmi Gülsüm hem şeýle ýagdaýdady. Ganaty gyrlan kebelek ýalydylar. Fatymanyň gözlerinde bolsa, umyt uçgunlaryna çalymdaş lowurdy bardy. Ynha-da ol, birdenem, uly joşgun bilen doganlaryna ýüzlenip, dymyşlygy bozdy:
- Bu ymmatyň pygamberiniň gyzy bolmak sizi begendirenokmy?
- !...
Uýalarynyň hiç haýsy hem birbada jogap berip bilmediler. Näme diýsinler, nädip düşündirsinler? Fatymajyk entek 4-5 ýaşlaryndady, eýjejik, mähremjedi. Iň uly aýratynlygy bolsa, kakalaryna gaty meňzemegidi. Patma şol bir gezek gaýtalap, uýalaryndan jogaba garaşýandygyny duýduransoň, iň uly uýasy Zeýnep öz howsalasyny dile getirdi:
- Hawa, Fatyma jan, elbetde begendirýär. Emma Warakanyň sözlerini senem eşitdiň-ä!
- Eşitmesine eşitdim welin, ähli syr ejemiziň dilinde. Onuň ýaňky aýdanlaryna üns berdiňizmi? Men size ýaňadan sözme-söz aýdyp bereýin: “Allahdan ant içýärin, Allah seni hiç haçan utandyrmaz! Sebäbi sen garyndaşlaryňa ýardam goluňy uzadýarsyň. Ejizleriň derdi bilen dertlenip, olara kömek edýärsiň. Garyp-gasarlary äsgermezçilik etmän, olar bilen oturyp gürleşýärsiň, güýjüň ýetdiginden goldaw-hemaýatyňy gaýgyrmaýarsyň. Myhman çagyrmakdan we hödür etmekden lezzet alýarsyň. Uly-kiçi diýmän her kimiň göwnünden turýarsyň. Hiläň, ýalan-ýaşrygyň nämedigini bileňok. Sözüň iň dogrusyny aýdýarsyň. Ähli ajaýyp sypatlar jemlenen halyna, sen gaýgylanyp, howsala düşme! Allah bizi gorar. Allah seni gorar!” Hawa, uýalarym, gorkmaň! Allah kakamyzam, bizem gorar. Fatymajyk entek 4-5 ýaşlarynda bolsa-da, bu inçe hakykata düşünipdi we uýalaryna-da düşündirjek bolýardy.