Okalmadyk we okaman geçmeli mowzuk.

Bu päkize duýgymy, ýürek syrymy hiç kime aýtmany rowa görman, men elmydama öz-özüm bilen sessiz gürlesip, göwnüme sala salyp derdinisýärdim, käte jedellesýärdim. Jedellesmegimin sebäbi men hakykata bil baglaýardym. Söýgä ynanýardym. Ol gözler meni aldamaz diýýärdim. Bilmedim nirelerden kalbyma aralasan bolgusuz pikir bolsa > diýip meniñ ýüregimi iñkise goýýardy.

Men ony diñlämokdum, diñe söýgüme ynanýardym. Yskyñ çökderem bolsa, oña yhlasym, mylaýym umytlar meni alyp çykýardylar. Didaryñy bir görmäge zar kalbym sönmez söýgi bilen ýasaýardy.

Göreçler biri-birne satasanda bolsa, körap duran ýürdge ot düsüp, seýtanyñ kineden-öýkeden ýasan kösgüni weýran edip, meni söýgi tagtyna göterip çykarýardy. Men ol gözleriñ mähri bilen bu dünýäniñ gözelligine çümüp gitýän. Sonda göwnümüñ josup-josup saýraýsyny söz bilen beýan edip bilmesem gerek. Göwnüm hyýalynda ysk oduna perlerni çirkizip, ak gus bolup, al asmana göterilip, ýar ýanyna ugrady.

- Eý, meniñ perizadym, yska düsüp, basym gamda, didelem ideginde, dillerim soragyñda.

Ýüregimde owaz bar. Söýgim giden umman. Bu söýgüsiz dünýa asla sygman, sen dözseñem men dözmen, janym! Señ baryñda kalbym abadan.

- Esitýärmiñ ezizim, seniñ bilen dünýäm owadan.

Diýip, yar otagynyñ penjiresine gonup saýradym. Ol meni tanaman, öz ýanyndan hiñlenip oturan eken.

Men gulaklaryma ynanmadym:

- Köñül kösgümiñ sasy my sen, ya gijeki aýymy sen, günmiñ ýa solaryñ nurymy sen. Alla ýar bolsa, biz garybyñ taýymy sen, eý, meniñ durmusum, eý, meniñ bagtym, gelsene ýar!

Diýip, aýdym aýdysyny diñläp haýran galdym. Ýüregim ceken azaplaryny unutdy.

-Beýik söygä basym gurban, sen meniñ bagtymmydyñ, ezizim! Diýip, oña duýdurman, göwnimi sat edip ucup gaýdym.

Men ýenede ýuwasjadan> diýip, ýüregime ýüzlendim. Sonda onuñ bagtdan ýaña nuryny saçyp dursyny bir görsediñiz...

üns berip okanyñyz ücin tañry ýalkasyn oglanlar, gyzlar!