Kyyametin yakynlaşanyny bildiren alamatlar

ilki bilen goşasym gelyan yeri, her hili toslamalar yada
caklamalar kop aydilyar, 2003de, 2012de kiyamat gopyar diyip. pygamberimiz hem
dine Allanyn bildirmesi bilen gayby(gorulmeyan yada gizlin olan zatlary) bilip
bilyar.

Vallahi, ben ancak Allah'ın bana bildirdiğini bilirim. Ondan başkasını
asla bilemem!(A.g.e., 4:166.)

yagni shu vagtky zamanda kim name diyse diysin, %100 dogry diyip bolmaz.

sonam yokardakylardan okanlaryma gora, kopumiz ahyrzaman bilen kiyamaty
garyshdyryas.

kiyamat: dunyanin sony, boljak erbet apy-tupan, helakcilik yada shune
menzeshler.

ahyrzaman: kiyamatyn geljegi zamany, yagni kiyamat ahyrzamanda gopar.

Pygamberimiz aydip gecen bir nace hadysy bar men ahyrzaman
pygamberi diyip.

ashakda da dejjal ve ahyrzaman barada bir nace hadys goyayin.

  ***

Rib'î İbni Hırâş şöyle dedi:

Ebû Mes'ûd el-Ensârî ile birlikte Huzeyfe İbni Yemân'ın yanına gittim. Ebû
Mes'ûd ona:

- Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem'den deccâl hakkında duyduklarını
söyle, dedi. Huzeyfe de şunları söyledi:

- Deccâl, yanında bir su ve bir de ateş olduğu halde ortaya çıkacak.
Bazılarının onun yanında gördüğü su gerçekte su olmayıp yakıcı ateştir.
Bazılarının onun yanında gördüğü ateş de gerçekte ateş olmayıp soğuk, tatlı bir
sudur. Sizden deccâle kim yetişirse, ateş olarak gördüğü tarafta bulunsun. Zira
o, tatlı, içimi güzel bir sudur.

Ebû Mes'ûd el-Ensârî, Huzeyfe'nin böyle söylediğini ben de duydum, dedi.

Buhârî, Enbiyâ 50, Fiten 26;
Müslim, Fiten 105, 108

  ***

Abdullah İbni Amr İbni Âs radıyallahu anhümâ'dan rivayet edildiğine göre
Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu:

Ümmetimin hayatta bulunduğu bir zamanda deccâl çıkar ve kırk, bu kadar
zaman kalır. (Râvi, Hz. Peygamber'in kırk gün mü, kırk ay mı, yoksa kırk yıl mı
buyurduğunu bilemediğini söylemektedir. ) Bunun üzerine Allah Teâlâ Îsâ İbni
Meryem'i yeryüzüne gönderir; o da deccâli bularak ortadan kaldırır. Sonra
insanlar, aralarında hiçbir düşmanlık bulunmadan yedi yıl yaşarlar. Sonra Allah
Teâlâ Şam taraflarından soğuk bir rüzgâr gönderir ve bu rüzgâr kalbinde zerre
kadar hayır -veya iman- bulunan yeryüzündeki bütün insanların ruhunu kabzeder.
Şayet biriniz dağın içine bile girse, bu rüzgâr onu mutlaka bulup canını alır.
İşte o zaman yeryüzünde kötülüklere bir kuş hafifliğiyle dalan, yırtıcı hayvan
atılganlığıyla şuursuzca saldıran kimseler kalır. Bunlar ne bir iyilik tanırlar
ne de bir kötülüğü yadırgarlar. Şeytan bir insan kılığına girerek onlara
görünür ve:

- Dediğimi yapmayacak mısınız? diye sorar. Onlar da:

- Ne yapmamızı emredersin? derler.

Şeytan da onlara putlara tapmalarını emreder. Onlar her türlü ahlâksızlığı
yapıp putlara taparken rızıkları bollaşır, hayat tarzları iyileşir. Daha sonra
sûra üflenir. Onun sesini duyan herkes dehşet ve şaşkınlık içinde yıkılır
kalır. Sûrun sesini ilk duyup can veren adam, devesinin havuzunu tamir eden bir
kimsedir. Onunla birlikte yanındakiler de kendilerini yere atıp can verirler.
Sonra Allah Teâlâ çiğ gibi -veya gölge gibi- bir yağmur yağdırır. İnsanların
çürüyüp gitmiş cesetleri bununla yeniden hayat bulur. Ardından sûra bir kere
daha üflenir; herkes yerinden fırlayıp kendilerine verilecek emri beklemeye
başlar. Daha sonra:

- Haydi, Rabbinize gelin! denir. Meleklere de:

- Onları alıkoyun; çünkü onlar sorguya çekilecektir, denir. Daha sonra yine
meleklere:

- Cehennemlikleri ayırın! buyurulur. Onlar da:

- Kaçta kaçını ayıralım? diye sorarlar.

- 1000 kişiden 999'unu, denir. İşte o gün, dehşeti yüzünden çocukların
ihtiyarladığı bir gün olacaktır. O gün her şeyin ortaya çıktığı korkunç bir gündür.

Müslim, Fiten 116

***

Enes radıyallahu anh'den rivayet edildiğine göre Resûlullah sallallahu aleyhi
ve sellem şöyle buyurdu:

Bütün peygamberler ümmetlerini yalancı kör deccâlin tehlikesine karşı
uyarmışlardır. Şunu bilin ki, onun bir gözü kördür; ama sizin azîz ve celîl
olan Rabbiniz tek gözlü değildir. Deccâlin iki gözünün arasına kâfir (ke-fe-re)
diye yazılmıştır.

Buhârî, Fiten 26, Tevhîd 17;
Müslim, Fiten 101, 102. Ayrıca bk. Ebû Dâvûd, Melâhim 14, Sünnet 25-26;
Tirmizî, Fiten 56, 62; İbni Mâce, Fiten 33

  ***

Yine Ebû Hüreyre şöyle dedi:

Resûl-i Ekrem sallallahu aleyhi ve sellem bir yerde sahâbîlerle konuşurken bir
bedevî çıkageldi ve:

- Kıyamet ne zaman kopacak? diye sordu.

Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem sözünü kesmeden konuşmasına devam etti.
Bunun üzerine sahâbîlerden biri:

- Bedevînin sorusunu duydu, fakat soruyu beğenmedi, dedi. Bir başkası da:

- Hayır, soruyu duymadı, dedi.

Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem konuşmasını bitirince:

- Kıyamet hakkında soru soran nerede? buyurdu. Bedevî:

- Buradayım, Yâ Resûlallah! dedi.

- Emanet zâyi edildiği zaman kıyameti bekle! buyurdu. Bedevî:

- Emanet nasıl zâyi olacak? diye sordu. Resûl-i Ekrem de:

- Emanet ehil olmayan kimseye verildiği zaman kıyameti bekle!
buyurdu.

Buhârî, İlim 2, Rikak 35. Ayrıca
bk. Ahmed İbni Hanbel, Müsned, II, 361

  ***

Ebû Saîd el-Hudrî radıyallahu anh'den rivayet edildiğine göre Peygamber
sallallahu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu:

Dünyanın son günlerinde, halifelerinizden biri, malı saymaya bile gerek
duymadan avuç avuç dağıtacaktır.

Müslim, Fiten 68, 69. Ayrıca bk.
Ahmed İbni Hanbel, Müsned, III, 317

***

Yine Ebû Hüreyre radıyallahu anh'den rivayet edildiğine göre Resûlullah
sallallahu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu:

Canımı kudretiyle elinde tutan Allah'a yemin ederim ki, bir adam bir
kabrin yanından geçerken kendini o kabrin üzerine atıp, 'Âh! Keşke şu kabirde
yatanın yerinde ben olsaydım' diye kendini yerden yere vurmadıkça dünya hayatı
son bulmayacaktır. O kimse dindarlığı sebebiyle değil, başına gelen belâlar
yüzünden böyle davranacaktır.

Buhârî, Fiten 22; Müslim, Fiten
54

terjime etmek kyn dusher diyip bolshy yali goydum, bir iki bedre ganymy
gecersiniz-da