Garry daýza bilen Hz Omar(r.a.) (türkçe)
Türkmençe ýazyp oturanym pozuldy
Käşgä türkmençe bolsady(50%, 2 adam)
Okasak bolýa(0%, 0 adam)
Her işde bir haýyr bardyr(50%, 2 adam)
Arhiwiň ýagdaýy
● Doly tekst
● 8/8 teswir saklanypdyr
Ýazylan saýty: ertir.com · Çeşme: Web Archive nusgasy — ertir.com, 31 iýul 2012 ý. · Asyl sahypany gör ↗
Teswirler 8
copy paste etdim bolmady
bolanoooooooooooooooooooooooooooooooook
<span lang=EN-US style=font-size:8.5pt;line-height:115%;font-family:Verdana,sans-serif;
<span lang=EN-US style=font-size:8.5pt;line-height:115%;color:black;background:white;mso-ansi-language:EN-US>Yok ya Abbas'ı bilmeyen,
kimdi?..
font-family:Verdana,sans-serif;color:black;mso-ansi-language:EN-US>
O sahabiyi dinleyin, şimdi:
Bir karanlık geceydi pek de ayaz..
İbni Hattâb'ı görmek üzre biraz,
Çıktım evden ki yollar ıpıssız.
Yolcu bir benmişim meğer yalnız!
Aradan geçmemişti çok da zaman,
Az ilerden yavaşça oldu iyan,
Zulmetin sînesinde ukde gibi,
Ansızın bir müheykel a'râbî!
Bembeyaz bir ridâ içinde garîb,
Geliyor muttasıl mehîb mehîb.
Ben sokuldum, o geldi, yaklaştık;
Durmadan karşıdan selâmlaştık.
Düşünürken selâm alan sesini,
O heyûlâ uzandı tuttu beni:
Bir de baktım, Ömer değil mi imiş?
- Yâ Ömer! Böyle geç zaman, bu ne iş?
- Şu mahallâtı devre çıkmıştım...
Gel beraber, benimle, üç beş adım.
Ne sadâ var, ne bir yürür bîdâr;
Uhrevî bir sükûn içinde civâr.
Ömer olmuş gezer, sıyânet-i Hak...
Şu yatan beldenin huzûruna bak!
O semâlar kadar yücelmiş alın,
Çakarak sînesinden âfâkın,
Bir zaman sönmeyen nigâhıyle,
Necm-i sâhirde sanki bir hâle!
Duruyor her evin önünde Ömer,
Dinliyor bî-haber içerdekiler
Geçmedik en harâb bir yapıyı,
Yokladık sağlı sollu her kapıyı.
Geldik artık Medîne hâricine;
Bir çadır gördü, durdu kaldı yine.
Ocak başında oturmuş bir ihtiyarca kadın.
Açız! Açız! diye feryâd eden
çocuklarının,
Karıştırıp duruyorken pişen nevâlesini;
Çıkardı yuttuğu yaşlarda çırpınan sesini:
-Durunda yavrularım, işte şimdicek pişecek...
Fakat ne hâl ise bir türlü pişmiyordu yemek!
Çocukların yeniden başlamıştı nâleleri...
Selamı verdi Ömer, daldı âkıbet içeri.
Selamı aldı kadın pek beşuş bir yüzle.
-Bu yavrular niçin, ey teyze, ağlıyor, söyle?
-Bu gün ikinci gün, aç kaldılar...
-O halde, neden
Biraz yemek komuyorsun?
-Yemek mi? Çömleği sen,
Tirit mi zannediyorsun? İçinde sâde su var
Çakıl taşıyla beraber bütün zaman kaynar!
Ne çare! Belki susarlar, dedim. Ayıplamayın.
-Peki senin kocan, oğlun, ya kardeşin, ya dayın...
Tek erkeğin de mi yok?
-Hepsi öldü... Kimsem yok.
-Senin midir bu küçükler?
-Torunlarım.
-Ne de çok!
Adam emîre gidip söylemez mi hâlini?
Ah!
Emîre öyle mi? Kahretsin an-karîb Allah!
Yakında râyet-i ikbâli ser-nigûn olsun...
Ömer, belâsını dünyâda isterim bulsun!
-Ne yaptı, teyze, Ömer, böyle inkisâr edecek?
-Ya ben yetim avuturken emîr uyur mu gerek?
Raiyyetiz, ona bizler vedîatu'llâhız;
Gelip de bir aramak yok mu?
-Haklısın, yalnız,
Zavallının işi pek çok zaman bulup gelemez;
Gidip de söylememişsen ne haldesin bilemez.
-Niçin hilâfeti vaktiyle eylemişti kabûl?
Sonunda böyle çürük özrü kim sayar makbûl?
Zavallının işi çokmuş!... Nedir, muhârebe mi?
İşitme sen de civârında inleyen elemi,
Medâne halkını üryan bırak, Mısır'da dolaş...
Gaza! Gaza! diye git, soy cihânı, gel paylaş!
Çocukların bu sefer yükselince feryâdı,
Kadın, tehevvürü artık cünûna vardırdı;
- Şu nevhalar ki çıkar tâ bulutların içine,
Ömer! Savâik-i tel'in olur, iner tepene!
Yetîmin âhını yağmur duâsı zannetme:
O sayha ra'd-ı kazâdır ki gönderir ademe!
Açız! Açız! Bize bir lokma olsun ekmek
ver...
Susundu yavrularım, işte oldu, şimdi pişer!
Gidip de söyliyeyim hâ?.. Dilencilik yapamam!
Ömer de kim? Benim ondan kerîm adamdı babam,
Ölür de yüz suyu dökmem sizin Halîfenize!..
Ömer vuruldu bu son sözle...
- Haklısın, teyze!
Avut çocukları, ben şimdicek gider gelirim.
Halîfe önde, bitik suçlu, münfa'il, nâdim;
Ben arkasında, perîşan, çadırdan ayrıldık.
Sabâha karşı biraz başlamıştı aydınlık.
Köyün köpekleri ejder misâli saldırıyor,
Bırakmıyor bizi yoldan, fakat kim aldırıyor!
Medîne'nin dalarak münhanî sokaklarına;
Dönüp dönüp hele geldik zahîre anbarına.
Halîfe girdi açıp, ben de girdim emriyle.
Arandı her yeri, bir mum yakıp ale'l-acele.
- Şu tek Çuval unu gördün ya! Haydi yükle bana;
Bu testi yağ doludur, elverir o yük de sana.
Çuval Halîfe'de, yağ bende, çıktık anbardan;
Kilitleyip geri döndük deminki yollardan.
Mesâfe, baktım, uzun; yük yaman; Ömer yaralı;
Dedim ki:
- Ben götüreydim... Verir misin çuvalı?
- Hayır, yorulsa değil, ölse yardım etme sakın:
Vebâli kendine âiddir İbni Hattâb'ın.
Kadın ne söyledi, Abbas, işitmedin mi demin?
Yarın huzûr-i İlâhide, kimseler, Ömer'in
Şerîk-i haybeti olmaz, bugünlük olsa bile;
Evet, hilâfeti yüklenmiyeydi vaktiyle.
Kenâr-ı Dicle'de bir kurt aşırsa bir koyunu,
Gelir de adl-i İlâhî sorar Ömer'den onu!
Bir ihtiyar kan bî-kes kalır, Ömer mes'ûl!
Yetîmin, girye-i hüsrân alır, Ömer mes'ûl!
Bir âşiyân-ı sefâlet bakılmayıp göçse:
Ömer kalır yine altında, hiç değil kimse!
Zemîne gadr ile bir damla kan dökünce biri:
O damla bir koca girdâb olur boğar Ömer'i!
Ömer duyulmada her kalbin inkisârından;
Ömer koğulmada her mâtemin civârından!
Ömer halife iken başka kim çıkar mes'ûl?
Ömer ne yapsın, İlâhî, beşer zalûm ü cehûl!
Ömer'den isteniyor beklenen Muhammed'den...
Ömer! Ömer! Nasıl aldın bu bârı sırtına sen?
- Sen almasan acaba kim gelip de senden iyi,
İdâre eyliyecek düştüğün bu ma'rekeyi?
Evet, adâleti mutlak hayâl edersen
eğer,
Ömer değil ya ne olsan bırak ki hepsi heder!
Beşer, adâleti mutlak tahayyül eylerse,
Görür ümîdini mahkûm her zaman ye'se.
Sen ey Ömer, ne meleksin, ne bir emîr-i zalûm...
Fakat elinde ne var? Fıtraten beşer mazlûm!
Görür bürûc-i semânın bütün sitâreleri,
Zalâm içinde, yük altında inleyen Ömer'i!
Huzûr-i Hakk'a çıkarken bu unlu cebhenle,
Değil zemîni, getir şâhid âsümânı bile!
- Uzak mı yol? Daha çok var mı?
- Ancak üç beş adım.
Mecâli kalmamış artık zavallının... Baktım:
Olanca azmini cebr eyleyip, nefes nefese;
Yavaş yavaş yürüyor. Geldi bin belâ ne ise!
Sokuldu haymeye, indirdi arkasından unu:
- Bırak da testiyi yerleştirin kenâra şunu.
Hemen çakılları çömlekten indirip attı,
Uzandı testiye, yağ koydıı, sonra un kattı.
Oturmak istedi, lâkin belâya bak ki: Ocak
Hemen sönüp gidecek...
- Teyze, yok mu hiç yakacak?
Kadın getirdi beş on parça yaş diken Ömer'e;
Ömer de yakmak için büsbütün serildi yere.
Ocak tüter, Ömer üfler zefir-i hârıyle;
Zemîni lihye-i beyzâ yı târumârıyle,
Sücûd tavr-ı huşû'unda, muttasıl süpürür;
İçinde rûhu yanar, cebhesinde ter köpürür!
Döner muhît-i nigâhında tûde tûde duman;
Bulut geçer gibi necmin hıyat-ı nurundan!
Ocak tutuştu, yemek pişti;
- Var mı teyze kabın?
Getir de indirelim...
- Var büyükçe bir kap, alın.
Yemek sıcaktı, fakat kim durup da bekliyecek!
Ömer çocuklara bir bir yedirdi üfliyerekl
Kesildi haymede mâtem, uyandı rûh-i süıûr;
Çocuklar oynaşıyorlar, kadın ferîh ü fahûr.
Ömer bu âlemi gördükçe gaşy içindeydi...
Dedim:
- Sabâh oluyor kalkalım...
- Evet, haydi!
Yarın Emâret'e gel teyze, öğleyin beni bul;
Emîr'e söyleriz elbette hayr olur me'mul.
Yüzü gülmüştü teyzenin, baktık,
Biz de çıktık vedâ edip artık
Hiç görünmeksizin gelip geçene,
Doğru indik Halife'nin evine.
Şimdi nerdeysegün doğar, kalıver.
Diye, koyvermiyordu, çünki, Ömer.
Etti az sonra subh-i velveledar
Uyuyan şehri kamilen bidar
Öğle geçmişti, çıktı geldi kadın.
-Galiba, teyze, uykusuz kaldın!
İşte bağlanmak üzredir nafakan,
Alacaksın her ay gelip buradan.
Şimdi affeyledin değil mi beni?
-Böyle göster fakat adaletini.
Zyyany yok agam oz aydyshyn yaly her bolmadyk ishin annyrsynda bahbidi bardyr
gowy bolupdyr, Nico. Yone, kashga, turkmence bolsady. Hemme agzalar dushunerdi. Zyyany yok, gysgajyk haly menin mowzugymda bolmaly. Ashakda paylashayaryn hazir.
Hz. Omer Faruk(r.a.) atly mowzugymda shu mowzugyn gysgaca terjimesi bar. Paylashayyn diyipdim, ynha:
Hz.Omer halypa wagty gundiz
halypalygyn
resmi ishleri bn gumra bolar, gijeleri
hem
oz halkynyn hal-yagdayiny has onat
owrenmek ucin, halka-da bildirman
gezerdi, kimde we nirede na
derejede
nama mataclik duyulsa, onun ozi
hem
bilerdi we shol yere wagtynda we
gerekli
mukdarda komek ederdi. Yene bir
gun
halypa bolanynyn ilkinji yillary ol oz
wezirlerinden(in yakyn
komekcilerinden
bir sahaba) biri bn gije gezip yorka,
gijan
yarysy bolsa-da bir oyun penjiresinde
ysh
(yagtylyk=shohle) gorer we shol yere
giderler. Baryp bildirman esewan
etseler,
oyun icinde 2-3 sany caga enelerine
seredip acdyklaryny aydyp aglayan
ekenler. Eneleri hem bir gazanda
suw
gaynadyp otyr diyyar we olara az
salymdan naharyn bishjekligini
aydyan
eken. Cagalar yuwdunyshyp yatman
oturan ekenler. Bu yagdaya oran
gynanan
halypa we weziri iceri girip ol dayza:
-Dayza jan, sen name ucin ac
cagalaryna
nahar berenok, haliden bari nahar
bishiryanem bolsan!? -diyip sorapdyr.
Shonda dayza:
-Ogullarym, gorenzokmy name, men
olara
gorkezman suwy susak bn bulan
bolup
otyryn, icine-de dash atdym, et-zat
bardyr
oytsunler diyip, olar hacan uklarlarka
diyibem garashyadym, halys
yatanoklar
aclyklaryndan, olaryn ejesi we kakasy
hem dushmanlaryn cozmagyklary
netijesinde musulmanlaryn olara
garshy
goymaklary netijesinde, soweshde
shehid
boldular, indi men bulara yeterlik
seredip
bilemok - diyenmish. Shonda halypa:
-Dayza jan, halypa bar-a, name ucin
gidip
yagdayi ona aydanzok!?
-Wah, oglum, name ucin halypa
bolunyar,
goy, onun ozi gelip bizin halymyzy
gorsun!
- diyip, halypadan gatyrgananyny
bildiryar.
Hz.OMer shol bada ozune igenip
derrew
dowletin hazynasyndan 1 cuwal uny
oz
arkasyna yuklap usti-bashyny undan
yana
ap-ak edip getiryar we sonup baryan
ody
usflap, tazeden yakyp, gazanda
gaynayan
suwa un zat goshup, derrew nahar
bishirip, shol dayza we agtyjaklaryna
beryar. Olar oran hoshal bolyar. Dayza
sakgalyny ody uflande cirkizen shol
gelmishege Tanryyalkasyn aydyar.
Gelmishek=halypa shonda dayza
seredip:
-Dayza jan, ertir sen halypanyn
yanyna
bar, yagdayiny ayt, ol sana hokman
komek eder diyip cykyp gidyar. Ertesi
gun
shol dayza halypanyn huzuryna
cykyar, bir
seretse, dun gijeki sakgalyny cirkizen
gelmishek halypanyn hakyt ozi bolsa
natjek!? Garaz, yagdaya dushunen
dayza
ondan otunc sorayar, halypa bolsa
onun
ozunden otunc sorayar we ona
agtyklaryna seretmek ucin yeterlik
mukdarda aylyk baglayar.
shol mowzugymda Hz. Omerin r.a adalaty we kabir ishleri barada kopsanly maglumatdyr wakalar bardyr. Gyzyklansanyz okap bilersiniz!