Magtymguly ussadymyz aydar boldy... (Name Sen?)

        Türkmen klassiki şygyrlarynda Hudaya (Allaha) aşyk bolmak, Hudayy gözlemek, akyl bilen bu beyik ideala hyzmat etmek öran köp işlenen mowzuk bolup gelipdir. Bu babatda öni bilen beyik Magtymguly ussadyn şygyrlaryny ele almak bolyar. Şu güne çenli söygi hakynda diyip aydylyp gelinyan, emma weli aslynda Allah hakynda "Name Sen?" şygyrynyn birinji we in sonky bendini bilelikde okalyn: 

Asla Seni görmemişem, dildarym! 
Gumrumy Sen, bilbilmi Sen, name Sen? 
Gamgyn könlüm hyyalynda aldaram, 
Bag içinde gül-gülmi Sen name Sen?

Magtymguly, geç namysdan aryndan, 
El götergil bu wepasyz karinden. 
Jahan doly, sen gapyl sen Yaryndan, 
Ya mestmi sen, ya şeydamyn, name sen? 

Bu iki topbagyn arasyndaky betlere şahyryn liriki gahrymany, gözleyan büyük idealyna yagny Alla tagalla sypatlarynyn namedigini sorayar: röwşenmi, miskmi, anbarmy, arşmy, yermi, altynmy, yakutmy, merjenmi name Sen? Bu soraglaryn hemmesine-de şahyr özüne: "Jahan doly, sen gapyl sen Yaryndan" (yagny senin Yaryn alem jahanyn her künjeginde, sen bolsa şundan bihabar we gapyl) diyip jogap beryar. Sonra, sen serhoşmyn ya-da dalimin (Ya mestmi sen, ya şeydamyn, name sen?) diyip öz özüne sorayar.