Ejeňi öldürmek

Şirazdan çykyp, Konýa tarap ugradym.
Konýada Möwlana bar.
«Ganady bekemedik guşuň beýiklere uçmagy howpludyr. Ynsanyň goly-ganaty onuň aklydyr. Adamyň akly azlyk etse, onda özünden başga akly tapsyn, oňa gulak assyn» - bu sözler Möwlanadan. Ganaty bekemedik guşuň mysalynda, beýnisi bekemedik pişik hökmünde Möwlananyň aýagyna süýkendim.
Arkamy sypady.
Diýdi: -Şirazly Saady saňa «Ejesiniň gybatyny edýän adamy» gürrüň beren bolsa, men saňa «Ejesini öldüren adamyň» gürrüňini bereýin.
 
Ol adamdan:
-Ejeňi näme üçin öldürdiň? – diýdiler.
-Oňa gelişmejek haramzadaçylyk edeni üçin – diýip jogap berdi.
-Ýeri, emma Ejeň ýanyndaky haramzadany öldürseň bolmaýamy? –diýenlerinde:
-Her gün birini öldüreýinmi? – diýen jogaby berdi.
 
Seniň başyňa näme iş gelse eý, Gara Pişik, ony nebsiňden gör.
Nebsiňi düzelt, ony terbiýele ki, her gün biri bilen dawalaşmaga mejbur galma.
 
Men pikir etdim. Ejemiz – iň ýakynymyz. Bu rowaýatda Ejäniň mysalynda bize has ýakyn bolan Nebisiň gürrüňi gidýär. Möwlana: «Men rowaýatda Ejäni öldürdim, sen Nebsiňi öldür» diýýän ýaly. Emma nädip nebsiň damagyny çalmaly?
 
Möwlana dowam etdi:
-Nebsiň damagyny çalmagy öwredeýinmi?
Jemagat namaza durdy.
Sap-sap, setir-setir, nyzam-nyzam.
Ymam «Allahu ekber» diýip tekbir getirdi.
Ähli kişi gurbanlyk goýun ýaly bu älemden çykdylar, başga äleme girdiler.
Tekbiriň manysy «Allahym, biz Saňa gurban» diýmekdir.
Goýun gurban keseňde hem «Allahu ekber» diýilýär. Haram ölmüş nebsi keseňde hem şeý diý. Ten Ismail, jan Ibrahim ýalydyr. Jan teniň üstünden tekbir getirer.
 
Nebis üçin «Allahu ekber» ýiti bir gylyçdyr. Onuň başyny tekbir çekip kes, jan panylykdan ebedilige çyksyn. «Allahu ekber» bilen başlanan namazyň, edil «Allahu ekber» bilen kesilen gurbanlyk malyň ýaly bolsun. Namazyň gurbanlygyň bolsun.
 
Namazda hem edil kyýamat günündäki ýaly setir-setir durarsyň, Allaha hasabyňy berersiň.
Jenaby-Hak diýjekdir: «Beren möhletimiň içinde nämeler etdiň? Ömrüňi nähili geçirdiň? Güýjüňi-kuwwatyňy nämä harçladyň? Göz jöwheriň nämä ýarady? Arşa degişli bolan gözüňi, gulagyňy, aklyňy nähili ulandyň? Gazangyň.... Eliň..... Aýagyň... hasabyny ber».
Müňlerçe şeýle sowallara jogap tapmak kyndyr. Kyýamda duran ýeriňden, başyňy egersiň, rüküwe gidersiň. Utanjyňdan Haka ýalbararsyň.
Ýene Jenaby-Hak diýer: «Başyňy galdyr, Rabbyň soraglaryna dogry jogap ber».
Rüküwden başyny galdyrsaňam, uzak saklanyp bilmersiň. Ýene aýaklaryň ysgyny gidip, ýüzün ýykylarsyň, seždä gidersiň. Haka ýalbararsyň.
Ýene-de Jenaby-Hak: «Başyňy galdyr, seždeden gal, hasap ber» diýer.
Başyňy galdyrarsyň, soň ýene seždä gidersiň. Ýalbarmakdan başga alajyň ýok.
Jenaby-Hak gaýtalar: «Gal ýeriňden, senden hasap isleýän».
Ol haýbatdan galmaga mejalyň bolmaz. Oturarsyň.
Hakdan ýene sowal: «Hany nygmatlarymyň şüküri? Beren baýlygymdan gazanjyň näme?».
Haraý gözläp sagyňa seredersiň: «Eý, uly Zatlar, şefagat ediň. El-aman!»
Jogap geler: «Berlen wagt tamam boldy. Wagtyňy dogry ulanmalydyň. Häzir her kimiň nebsinde gorky doly».
Çepiňe bakarsyň, dogan-garyndaş, dost-ýar, ata-babalardan haraý islärsiň. Olardan jogap: «Biz kim? Öz gaýgymyz özümize ýetik. Bizden eliňi çek!» - bolar.
Ne o tarapdan, ne bu tarapdan çäre bar. Näme etjek biçäre? Işiň çetin...
Her kimden umydyny keser, elini açar. «Ýar Rabbim! Her kimden umydymy kesdim. Owalda-da, ahyrda-da maňa ýardam etjek Sensiň!» diýip doga başlar...
 
Eý, dost! Namazdaky bu açyk yşaratlar şübhesiz soňunda şeýle boljakdyr. Goýun gurban keseňde hem «Allahu ekber» diýilýär. Haram ölmüş nebsi keseňde hem şeý diý. Namazyň gurbanlygyň bolsun.
 
---
 
Möwlananyň aýagyna süýkenmäge deger, eger özüň-ä bir pişik bolsaň, oňam garasy, oňam beýnisi bekemegi...
Allahym. Bize haýryrly Möwlanadan razy bol!