ŞOR IÑRIK(ilkinji posa/ hekaýa)

Bozagandyr syrkynyñ garjaşyk
ýiti ysy howada şorumtyk
tozanlaýar. Ýaşyp barýan Günüñ
äpet tegeleginiñ öñünde çybyn-
çirkeýleriñ toplumy agyp-
dönýär. Olar adamlaryñ hem mal-
garalaryñüstünden dökülýän –
ikindiniñ jezasy. Meýdandan
gaýdyp gelip, ýatagyna gabalan
düeleriñ bagyrmasy –
çybynlaryñ hüjüminden
basylanyñ nalyşy. Olarda
sygyrlaryñky ýaly bütin
endamyna ýetip duran ujy
sübseli uzyn guýruk ýok, şonuñ
üçinem bu beladan derse agynap
gutuljakbolýarlar, bu-da
başartmasa, boýunlaryny burup,
bagyrmak bilen. Mal ýataklaryñ
çetinden gury düe gumalagynyñ
ajydan tagamly tüssesi işim-işim
bolup göge göterilende, düeleriñ
sesi ýuwaşaýar. Çybynlaryñ
özlerinden az-kem çekilendigini
bildirip, düeleriñ sesiniñ ýakymy
artýar. Şondan soñ obanyñ
howasynda sygyrlaryñ, goýun-
guzularyñ suwsuzlykdan
lägirmesi galýar.
Men üstümden akýan suwuñ
oýnuna gyzygyp, duşda
gereginden artyk eglenendigimi
bilemsoñ, gyssanmaç süpürinip,
talh suwuñ derdinden hem ýygy
ulanmakdan halys gaty sürteje
dönen süpürgini elimiñ tersine
gapdala zyñyp goýberýärin-de,
howlukmaç geýnip, sagadyñ
dillerine göz aýlaýaryn:
ýetişermikäm?
Neneñ ýüregiñe howsala
düşmesin: ömrüñde birinji gezek
gyz bilen garañkyda duşuşmagy
belleşip, oña-da gijä galsañ –
ondan beter näme gerek?! Men
çaý-çörekden ellibizar geçip,
tigrime atlanýaryn-da: "niredesiñ
goñşy oba" diýip, goýalyp
barýan tozanly iñrige siñip
gidýärin.
Posýolokdan oba barýan ýoluñ
iki gyrasy-da uzaboýy
gowaçalyk. Gowaçanyñ içem
durşuna çybyndyr-çirkeý. Başga
jandar onuñ içinde ýaşap
bilenok, olaryñ gaçgyny
gowaçaly atyz. Çygly atyzlardan
himiki dökünleriñ ysy howlap
göterilýär. Men gözlerime
urulýan çirkeýlerden goranyp
bilmän, gulaklarymy gazap bilen
gazaýaryn: palçyk bir galmasyn:
uzyn gün ylaý çekdim!
Garañka galan guş, hamana,
meniñ bitakat ýüregim ýaly,
depämden uçup, menden ozup
gitdi. Eger bu agşam begençden
ýarylmasa, soñra meniñ ýüregim
hemme zada çydar. Neneñ
ýüregiñ atygsamasyn: özüm-ä
duşuşyga barýan, gyz bilen
oglanyñ nähili ogşaşýanyny-da
bilemok. Burnum päsgel
berermikä diýip, iñkise gidýärin...
Tigrimi takyr ýoldan bar
güýjüm bilen sürüp barşyma,
süýji hyýala gark bolýaryn.
Düýşümde men kän gezek
ogşaşyp gördüm. Emma her
gezegem dodaklarym gyzyñ
dodagyna ýeter ýetmezde, onuñ
datly lezzetinden ýaña huşum
başymdan uçup, añrysyny
allanäme görüp bilemok. Köne
şahyrlaryñ goşgularynda
gyzlaryñ dodagy bala deñelýär.
Diýmek, onuñ süýjüsi görlenden
däldir. Agzym suwaryp, gözlerimi
ýumanymyduýman galýaryn.
Tigrimiñ öñ tekeri gaba
ýylgynyñ düýbüne baryp bat
bilen süsdürilende, gözlerim
ýalpa açylýar. Ruluñ üstaşyry
zyñlyp, ýylgynyñ içine şagyrdap
düşýärin. Ýañagymy sypjyrdyp,
ol ýerden emedekläp çykýaryn.
Aýam awap duran ýañagyma
ýetýär: "Şükür, elim-aýagym-a
abat! Diýmek, diñe öñe!"
Garañkynyñ içinde çalaja
akjaryp görünýän takyr ýol
ýene-de tekerlerimiñ aşagyndan
yza garşy zymdyrylyp geçip
ugraýar.
Gün ýaşsa-da, howanyñ
yssysy 40 gradusdan pes däl.
"Ajygan – suwsar", menem öler
ýaly suwsaýaryn. Ýoluñ ýañy
ýary geçdi. Men ýene-de
agramymy tigriñ çarhyna
atýaryn. Bar güýjümi
aýaklaryma berip, kän wagtlap
galan zatlary unutmaga
çalyşýaryn. Ahyry-da wadaly
ýere ýetip, tigrimi tally salmada
bukup, uzak aradan Owlaklaryñ
tamyna seredýärin.
Obañ ileri çetindäki ýanaşyk
täze goşa tamyñ bärkisi
olaryñky, beýlekisem ýakyn
garyndaşlarynyñky. Diýmek, Gün
ýaşansoñ bu ýodada duş
geljegiñ – diñe Owlagyñ
hossarlary. Hüşgär bolmaly...
Daşarda tagta sekiniñ üstünde
eýýäm peşehana gurlupdyr.
Ýöne onuñ içinde adam
bardygyny-ýokdugyny bu
taýdan saýgarjak gümanyñ ýok:
arada ýandakly, syrkynly,
bozaganly, düedabanly giden bir
meýdan bar. Üstesine-de – täze
gazlan zeý kanal.
Ýañagym awuşamasyny
goýanok, saçymyñ eteginden
akýan der ýaramy täzeleýär.
Tally ýapjagazyñ gyrasynda
duran ýerimden dik ýokaryma
seretsem, ýüregim öz-özünden
atygsaýar: gökde görünýän
ýyldyzlaryñ gözleri süzlende, olar
Owlagameñzeş. Ol gelermikä?
Çybynlar daşyma üýşüp, bazar
gurup başlaýar. Men olardan
uguralla goranýaryn, ýöne bu
kyn: olar kän, men ýeke. Olaryñ
"wyzzyldysyndan" eýýäm
gulagym kamata geldi, emma
Hudaý bersin Owlagy! Kakasy
işden ir geldimikän ýa-da men
gijä galdymmykam?
Garañky ýolda bir gyrmyldy
göründi. Ol gara ilki adama,
soñra-da tally ýaba garşy sowlup
Owlagaöwrülýänçä, meniñ baş
bilmez taýçanak ýaly kanagatsyz
ýüregim tasdan ümdüzine
tutduryp, kükregimden arany
açypdy. Daşymdaky garañkylyga
hem öz gözlerime ynanyp bilmän
kösenýärin: şol! däl! şol! däl!
Açlyk-da, suwsuzlyk-da, it ýaly
ýadawlyk-da bir demde ýatdan
çykyp, çybynlaryñ neşteri
ýumşanda, gyzyñ sudury
gümansyz mälim bolýar.
Añyrdan güýçli dyñzap gelen iñ
gowy sözler guran
bokurdagyma büdräp,
gözlerimden şöhlä öwrülip
çykýar-da, gyzyñ ýörejek ýoluna
ýagty bolup saçylýar.
– Owlak!..
– Nämüçin çagyrdyñ?
Gyzyñ sesindäki tolgunma
meniñkä "gaýra dur!" diýýär,
ýöne soragy sagdyn. Taýyn
jogabym bolmansoñ aljyrap,
gümmi-sümmä urýaryn:
– Bir zat aýtjak, şoñ üçin...
– Gündiz aýdyp bolanokmydy?
– Bilmedim. Ýöne gündiz kyn…
– ýuwudynýaryn. – Owlak, gel,
azajyk beýleräk çekileli-le, bu
taýy ýolgyra. Birden biri
üstümizden geläýmesin.
– Aýdyber, näme aýtjak bolsañ,
şu taýam bolýar. Otuñ-çöpüñ
içinde sümsünip ýörmeli diýen
zat ýok. Men kakam işden
gelmänkä öe barmaly. – gyz
öýlerine baka gañrylýar. – Ana,
eýýäm ejem daşaryk çykdy.
Gözlenýändir. Uzak eglensem, bir
zat añarlar. Gije-girim öýden
çykmamyz ýok, iliñki ýaly...
Derrew ýoklap ugrarlar.
Men aljyrap, bir-ä gapysynda
çyra ýanýan uzakdaky bişen
kerpiçden salnan kaşañ tama,
bir-de garşymda sülmüräp duran
gyza seredýärin.
– Sen gelip bilmezmikäñ öýdüp
ýaman gorkdum. Gel, azajyk
oturaly, onsoñ özüm öýñüziñ
bäri ýanyna eltip gaýdaýyn.
Düýşdäki lezzetiñ müñden
biriniñ gaýtalanmagy üçin gyz
bilen ýanaşyk oturmagymyz
gerek. Ýöne gyz edermikä? Iñ
esasy zadam – nädip
ogşamalydygyny ýatdan
çykarmazlyk. Düýşde men,
adatça, ýanaşyk otyrkak onuñ
boýnundan gujaklap alýaryn-da,
ony özüme çekýärin. Ol azajyk
garşylyk görkezmän oñanok,
ýöne bu gyzlaryñ ädehedi.
Onsoñ men dodaklarymy onuñ
dodaklaryna ýetirjek bolýaryn.
Olam ýene arkan gaýyşýar... Soñ
näme?.. Bilemok... Ýadyma
düşenok... Şondan añrysy, eger
walla, bulaşyk, birhili dumanly,
adamyny aklyndan aýryp biljek
güýçli duýgy dyñzap gelýär-de,
barja zady ýykan-ýumran edip
geçip gidýär. Şonuñ bilen-de
düýş gutarýar...
– Owlak – diýip, men ahyrsoñy
aşak oturanymyzdan soñ sesimi
endiredip soraýaryn: – bir zat
aýtsam gaty görmezmiñ?
– Dur entek! – diýip, ol meniñ
badymy alýar. – Ejemmi ol
gelýän? – soñ ol ýerinden turup,
çyranyñ ýagtysyna daşky
gapylaryny hem aralykdaky
garañky ýoly ykjam synlaýar. –
Ýok, enteg-ä gelenok – ol ýene
aşak oturanda, meniñ ýüküm
ýeñlän ýaly bolýar. – Gaty görer
ýaly, beýle näme diýjek?
Men indi wagty elden bermeli
däl diýen düşünje bilen
galpyldap diýen ýaly aýgytly
gürrüñe geçýärin.
– Owlak, men... bilýäñmi, men
seni söýýän...
– Hawa bilýän – diýip, gyz ap-
arkaýyn jogap berýär.
Men öz aýdan sözümiñmi ýa-
da eşiden jogabymyñ güýjünden
ýañahalys añk bolup, agzymy
öweldýärin.
– Sen ony nireden bilýäñ?
Owlak kinaýaly gülümsireýär:
– Aýdaýynmy?
– Hawa, aýt!
– Aýtsam, sen nä Aýjerenleñ
suwy tükenendir öýdýäñmi?
Men añk bolup, ellerimi
serýärin.
– Men ony nireden bileýin?
Aýjereni men tanamasam nä?
Owlak düegumalak sanan dek
sanap ugraýar.
– Onda diñle: düýn sen bu syry
Çary diýen dostuña açypsyñ, öz
obañyzda... Olam goñşyñyz
Berdä aýdypdyr, Berdem gyz
jigisi Jemala buşlapdyr, Jemalam
Gözele ýelmäpdir, Gözelem –
Keýige... Onsoñ şu gün ir bilen bu
gep biziñ obamyzyñ çetinden
giren bolmaly. Uzyn günem
köçe-köçe gezendir. Han-ha,
seret, edil şu wagt gijäñ içinde
Aýjereniñ ejesi biziñ
howzumyzdan suw almaga geldi.
Sennä olañ öz howzunda suw
ýokdur öýdýäñmi?
– Näbileýin... – diýip, men
aljyraýaryn. – Mümkin olar
suwsuz gultunyşyp
oturandyrlar...
Owlak içiýangynly kinaýa bilen
gülümsireýär.
– Oturar ekenler! Düýnjük öz
howuzlaryna suw guýdurdylar!
Abat daýza şu wagt ejeme señ
ýañky maña diýen gepiñi gürrüñ
berip duran bolmasa, meniñ zat
bilmedigim!
Men mañlaýymdaky deri sylyp,
gümmi-sümmä urýaryn:
– Içigaragalmyş, menem-ä
tigrimi näçe gaty sürdümmikäm
diýýärdim welin...
– Bol, başga näme gyly
gyrylmadyk habaryñ bar bolsa
aýdyp otur! Men öýmüze gitmeli,
ýogsam, ýene gijä galarsyñ...
Men öz etmeli zadym ýadyma
düşende, ýene ýöwselläp,
ugraýaryn: "Wah, käşgi şol işem
maña derek Abat daýza edip
beräýsedi?!" Ýöne näbileýin-dä,
bu meselede onuñam batyrlygy
meniñkiden artyk bolaýsa?!
– Owlak, bäriñe baksan-a!
Men edil düýşümde edişim
ýaly, gyzyñ boýnundan golumy
çaltlyk bilen dolap alýaryn-da,
oña aýñalmaga wagt bermän,
tebsirän dodaklarymy onuñ
nämedir bir zat diýmekçi bolup
müñküldeýän dodaklaryna
dünýädäki bar güýjüm bilen
basýaryn. Aýratyn bir süýji
lezzete garaşmakdan ýaña
endam-janym bilen ysytma tutan
ýalysandyraýaryn. Beýle süýji
lezzet ne gantda, ne şekerde, ne
balda duşmaly. Ol lezzet diñe ýaz
açylan iñ näzik elwan gülleriñ
oýmagynda höwürtge
tutunandyr!
Ýüregimde besläp ýören öz
gizligin göwün ýüwürtmelerime
gümra bolup, ýerden näçe ara
açanymy bilemok, näçe wagtyñ
geçenini-de bilemok, ýöne
ahyrsoñunda kem-kemden
özüme gelip başlanymy bilýän.
Munuñ sebäbi-de – hyýal bilen
hakykatyñ ara tapawudy bolsa
gerek? Dilim gyz dodaklaryna
degende, men wasp edilýän
rowaýaty balyñ tagamyny däl-
de, gyz dodaklarynyñ sagdyn
şor tagamyny aldym. Edil
gowurdakly göwejiñ gyrasyny
ýalan ýaly boldum. Dilimiñ ujy
daglanyp gitdi. Men bu şor
tagama ynanman, onuñ
üstünden geçip, düýşdäki lezzete
ýetmek üçin jan etdim. Edil
düýşdäki ýaly arkan gaýşyp, az-
kem gaçalak etse-de, gyzyñ
meniñ döşümden itip
goýbermeýändigi, tersine, onuñ
gözleriniñ süzülip barşy meniñ
huşumy başymdan uçurdy. Ýöne
edil şol wagtam nämüçindir gyza
düşnüksiz bir ynjalyksyzlyk
aralaşdy. Ol aýaklaryny ýere
gezekli gezegine urdy. Men
munuñ nämäni añladýandygyna
düşünmän, aljyradym, gözlerimiñ
gyýtagynyOwlagyñ
aýaklaryndan aýyrman,
dodaklarymy onuñ dodaklaryna
öñküdenem beter basdym,
emma gyz welin, sarç bedew
deýin aýaklaryny gazamasyny
goýmady. Men iñkise gitdim: bu
işi edişimiñ ugry ýokdur, gyz şol
sebäpden öz nägileligini
duýdurýandyr. Men alaçsyz yza
çekildim. Göz açyp-ýumasy
salymdan injigimden jazyrdadyp
dişlän zadyñ awusynyñ
çybynyñkydan aladygyny
duýup, aşak eglenimde, gyz bilen
garynja keteginiñ üstündejik
oturandygymyzy görüp, bir "ah"
çekdim, ýöne indi giçdi. Gyz
ýerinden turup, üstüni
kakyşdyrmak bilen bolýar.
– Nähili hezillik! – kinaýadan
dok näzik ses meni eýmendirýär.
– Meni bir öýmüziñ ýanyna eltip
gaýdan tapylaýsa?! Häli biri bar
ýalydy... Ýa pikir üýtgedimi?
– Ýok, üýtgänok. Ýöne siziñ
itiñiz erbetmikä diýýän...
– Meñ ýanymda ol saña zat
degmez. Itimiziñ bärrägine deñeç
ugrat-da, yzyña gaýdyber.
– Bolýar-da, başymy çaraman
durasym ýok-la...
Del adam duşmagyndan
çekinip, biz çola ýoda bilen
tirkeşip ugraýarys. Ýodanyñ iki
gapdalyny tutup oturan
ýandakdyr syrkynlaryñ ýiti şor
ysy burnuña urýar.
– Owlak – diýip, men añrybaş
sypaýçylykly dillenýärin, – bir zat
dilesem, gaty görmezmiñ?
Ol sakga durup, meniñ ýüzüme
biraz içýakgyç seredýär.
– Men Hydyr ata däl, dileg salar
gider oturar ýaly. Indi näme
ýetmeziñ bar?
– Bir döwüm çörek dilejek
bolýan.
– Başga näme?
– Başga hiç zat. Halys ýüregim
syrylaýdy. Indiki gelemde, bir
tegelek edip getirip bereýin.
Karza geçsem.
Owlak ynamsyz gülümsiredi:
– Çörek gytçylygy ýok. Häzir
itimize agşam ýalyny bermeli,
şonda saña-da bir döwüm çörek
oklaýaryn. Ýanap iýmäge-de zat
gerekmi?
Men tamakin gultundym:
– Aý, ýok-la, gerek däl
diýseñem boljak. Men ony ýola
ýanap iýäerin. Ýol uzak, çöregiñ
hurşsuz galjak gümany ýok!
Owlak gatyrganjak bolýar:
– Ýoluñ daşdygyny öýden
çykmankañ bileñokmydyñ?
Men dymýaryn. Näme diýeýin?
Onsoñ gyz alaçsyz eglişige
gelýär:
– Çöregi saña nädip ýetireýin?
Bir öe giremsoñ, ejem meni
daşaryk ýeke goýbermez: çola
ýer, obañ çeti. Oýundyr öýtme,
"ite" diýip alyp çykan çöregimi
iki bölüp zyñmasam, başga alaç
ýok. Şolañ biri señkidir. Ýöne
bulaşdyraýmagyn! Señ paýyñy
kagyza dolap zyñaryn. Beýlekä
ýanaşsañ, bujrugy artar! Itimiz
gyzmadyr, soñ aýtmady diýme!
Maña razy bolmakdan başga
çäre galanok.
– Bor. Ýöne itiñize-de maña
sargaýyşyñ ýaly sarga. Ol meñkä
degmese, menem oñka
degmerin. Iliñ rysgyna
tokunmakdan geçen.
Men agşam naharyma garaşyp,
syrkynlygyñ içinde bukulýaryn.
Owlak öýde ep-esli eglenip, ejesi
bilen tirkeşip daş çykýar.
– Mah! Mah! – gyz ejesinden
öñräk saýlanyp, itiñ adyny şeýle
bir söýgi bilen tutýar welin, men
munuñ hut özüme diýilýändigini
ýürejigim bilen syzeryn. – A-a-
akbaý! A-a-akbaýja-an! Mah-
mah! Al, awylygyñy! Mah-mah!
Onýança-da, edil öñden şert
edişimiz ýaly bäriligine iki bölek
iýmit zybyrdap gaýdýar.
– Allajanlarym! – diýip, men
basga düşýärin. – Olañ haýsy biri
meniñkikän?Diýmäýin diýsem,
bu hajymelik it meñ paýymy lak-
luk ataýmasa-da ýagşydyr?!
Gyzyñ ejesi bilen ikimiziñ
pikirimiz deñ gelýär: olam
iýmitiñ oklanyşyndan nägile.
– A gyz, nä beýle daşa
okladyñ? Añsatmy ite gijäñ
içinde ony gözläp tapmak? Başga
birentäp-tentäp ýörene ýal bor-
da.
– Nesibesi aýrylyşmadyk bolsa
tapar-la... – diýip Owlak arkaýyn
gürleýär. – Kim iýende-de,
sogaby bize galar-da, eje jan:
"Derýa at, balyk biler..." diýlipdir.
Emma ejesi ynjalman, yzyna
öwrülip, itiñ boýnuny zynjyrdan
boşatmaga durýar.
Goý, tapsyn ýañky çöregi hem
aýagyny ýazar birsellem,
ýogsam bu janawaram uzyn gün
boýny zynjyrly halys
ýadaýandyram. Onsoñam, itiñ öz
kowup almaly yrsgam bardyr,
diñe elden iýmit berip ýörseñ,
lellim bolar gider.
– Hä, eje, şun-a oñarmadyñ! –
diýip, Owlak ejesiniñ öñüne
düşüp, öe girip barşyna garañka
basyrynyp ýatan syrkynlyga iñ
soñky gezek göz aýlaýar. –
Akbaý öz hakyna kaýyl bolaýsa
näbileýin-dä, göräý welin, dawa
turaýmasadyr?..
Owlagyñ haýsymyza
ynamsyzlyk edýändigini bilip
bilmedim, ýöne eneli-gyz tirkeşip
öe girendirem welin, men öz
paýyma eýe çykmak üçin
garadangaýtmazlyk bilen öñe
okduryldym. It öz hakyna kaýyl
bolman, eýýäm meniñ paýymyñ
üstüne abanyp gelýärdi. Ol maña
garşy yzgytsyz hyñrandy. Onuñ
oklanan çöregiñ hemmesini özi
iýjek bolşy meniñ göwnüme
ýakmady. Men edil gökden inen
algyr bürgüt ýaly bolup, onuñ
öñünden öz paýymy kakyp
aldym-da, syrkynlygyñ içi bilen
ökjäni göterdim. Gazankelle it ilki
öz gözlerine ynanman, göwnüne
degilmekden ýaña edil kiçijek
güjüjek ýaly çyñsady. Soñam
münendir bir gazaba, edil ýöne
hudaýjan saklasyn! Möjekçi it
diýibem – şuña diýäýseñ! Göz
açyp-ýumasy salymda arany
ýygryp gelýär. Bir görsemem,
ynha, olar eýýäm üç it boldular!
Men syrkyndan syrkyna,
ýandakdan ýandaga urduryp, bu
aldajy kowgudan gutulmak üçin
aýagymda baryny edip
gaçýandyryn-a! Ýöne gazaba
münen itler eýýäm golaýda. Ähli
umydym puç. Itler söbügimi
sydyrdyp ýetip gelýär. Gaçyp, bu
beladan gutulyp bilmejegimi
bildim. Ýöne gaçmañ-da nätjek?
Olaryñ demine düşseñ, düýt-
müýt boljagyñ görnüp dur.
Itleriñ edil aýagymdan çalyp
tutaýmalysy galanda, haçandyr
bir wagtlar köp çarşenbäni
başdan geçiren köpbilmiş
gojalardan eşiden bir gürrüñim
güpbe ýadyma düşdi: möjekçi it
gaçsañ – ýarar, aşak otursañ,
degmez.
Gijäniñ içinde başga-da bir bil
baglara umyt bolmansoñ, bu
emele sygyndym. Itler edil
aýagymdan agyz urup
ýetişäýmänkäler, hyrra yzyma
öwrüldim-de, halka aşak çökdüm.
Eýgörmüş! Bu bolýan işe
seretseñizläñ, üç sany gazankelle
türkmen köpegi tozan turzup,
ediljek garşymda badyny
sakladylar-da, ýüzüme seretdiler
oturyberdiler!
Men öz tapan hilämden müñde
bir hoşal bolup, sojap oturyşyma
dişimi akjardyp ýylgyraýmanmy
– itler muny halamadylar,
hyñranyşyp, öz dişlerini
görkezdiler. Men öz dişlerimden
göwnüm geçip, derrew agzymy
ýumdum. Soñra itleriñ
gaharynyñ ýatyşaryna
garaşdym. Ýöne ol neneñ
ýatyşsyn – dilleri sallanyp, ýere
ýeteýin diýýär, men gowuja
gaçan bolmaga çemli. Eger-de
tigirli däl-de, başdan şeýdip
ylgapjyk gaýdanlygymda, belki
Owlaklaryñ obasyna gybatdan
öñ gelip ýetişerdim?!
Bu wagt meniñ bar aladam –
tizräk demimi dürsemek.
Hyýalym çemesine garap, ýene
gaçmakda. Emma itleriñ hyýaly
başgaça bolup çykdy. Olar meni
töwereklediler-de, bagyrlaryny
ýere berdiler ýatyberdiler. Onsoñ
men şor iñrigiñ düýbünde ýat
itleriñ gabawunda galyberdim:
haçan bular ýerinden
gozganarlar: ertirmi? birigünmi?
Düşen ýagdaýymyñ öwerlik
däldigini ýagyrnymdan çakan
çybyny şapbat bilen urjak bolup,
elimi ýokaryk galdyranymda
bildim: üç it üç ýerden şol bada
gazap bilen hyñranyşdylar. Men
derrew öñküm ýaly eginlerimi
gysdym-da, ýesir düşeniñ
ýagdaýynda çugutdyryp
oturdym. Çybynlar meniñ
alaçsyzlygymy duýup, rehimsiz
hüjüme geçdiler. Olar meniñ
endam-janymy persala edip,
ganymy sokga sorup
barýardylar. Maña welin,
kemteresinden gozganmagam
bolanokdy. Onsoñ itden
gutulmagyñ bu täsin hilesini
salgy beren garrylaryñ gürrüñini
täzeden başdan-aýak ýatladym,
emma, haýp, onda çybynlar
barada kelam agyz-da söz
ýokdy.
Men özümiñ niçiksi gazaply
jeza duçar bolandygyma diñe
indi düşünip galdym. Bu şol
gadymy hanlaryñ özüne boýun
egmediklere berýän
jezalaryndan biri bolmaly. Ol
rehimsiz hanlar käte pidanyñ
saçyny tekiz päkiläp, süýr
depesindenem bir käse baly
sarkdyragada jokrama yssyda
Günüñ aşagynda gazyga
dañybam goýar ekenler.
Çybynlar meniñ ýüz-gözümde
abat ýerimi goýman,
dodaklaryma çenli örüldiler.
Içinde halys hetden aşanlaryny
men dilim bilen ýalmap tutup,
iýmäge oturdym. Itler jyñkyny
çykaranoklar. Diýmek, olar meniñ
çybyn iýmegime garşy däl. "Wah,
nämüçinadama gurbaganyñky
ýaly enaýy uzyn dil berilmändir?
– men kyn günde galyp, "ah"
çekýärin. – Ýogsam, çybynlañ
gözüne görkezerdim-le welin!"
Bu jeza aýdyp-diýerden uzaga
çekdi. Men özümiñ sabyr-
kanagatymyñ çökder
azalýandygyny, itleriñ boýnuna
böküp, olary düýt-müýt etmäge
taýýardygymy duýdum. Aýgytly
hüjüme geçmezden öñ
adamynyñ ömründe iñ ýakymly
pursat bolan ilkinji posamy
ýatladym. Ikindinki posa,
görnüşine görä, indi iñ soñky-da
bolaýjak ýalydy. Şonuñ üçinem
gyz dodaklary maña gül
oýmagy, onuñ tagamy bolsa –
halwa ýaly süýji zat bolup
göründi. Men hyrçymy dişläp,
ahmyr bilen gözlerimi ýumdum.
Gara gözlerimden gijäniñ
garañkylygynda bir düzüm ýaş
paýratdym. Ýüküm ýeñlän ýaly
boldy. Onsoñ ýene birneme
çydadym. Näçe wagt şeýdip
oturandygymy bilemok, ýöne
birdenkä, ynha, obanyñ çetinde
itleriñ üýrüşýän sesleri geldi. Ol
ýerde näme topalañ
turandygyny kim bilýär, ýöne
meni saklap oturan itler derrew
garylaryna galyp, "haw-da-haw!"
bolşup,haýbat bilen olara jogap
berdiler. Soñam şol tarapa
aldyranlary bar ýaly, gabyrdaşyp
eñşipgitdiler. Olar arany
açandyram welin, menem
olaryñkydan iki esse uly tizlik
bilen olaryñ dos-dogry tersine
ýazzyny berdim.
Biraz wagtdan tigrime atlanyp
ýola çykamsoñ, elimdäki çöregiñ
daşyndaky dolangy gurşun
kagyzyny aýryp, oña agyz uran
dessime men Owlaklaryñ itiniñ
nämüçin karamlap, meniñ
paýyma göz gyzdyrandygyna
derrew düşündim. Asyl Owlak
meniñ çöregimiñ gatyna bir
ýaprak gowrulan et salan bolsa
nätjek?! Bu ýürekdeş aladany
görenimde, meniñ gözlerime
begenç ýaşy çaýyldy. Beýle
ýagşylygy öz ýaryna diñe çyn
aşyklar edip biler...