oýlanma

Ýalan söýgüniň rehimsiz tüweleýine özümi aldyrdym, asmanda gaýyp ýören tozga mysaly, ýol haýsy, ugur nirä bilemmok. Ýüregim şeýle elhenç gysylýar, göýä demirtikenden pamyk syrylýan ýaly. Bütin asmanyň ýüküni gerdenimde duýýan, ýer hem ondan kem galman aşakdan gysýar. Gülküniň täsin owazy gulagyma ýat boldy. Hemişe eşitýänim ýetim çaganyň agysy, aýylganç nalyşlar we birgiden uwwuldy. Sereden zatlarym maňa sanjy çekdirýär. Görmejek bolup gözümi ýumýan, özümi birden gorkunç garañky dünýäde ýalñyz görýän. Gijeler ýatsam basyrganýan, gündizler dünýä başga planetadan gelen dek garaýan. Hemme gülýär, men aglaýan, hemme aglaýar, men ýene aglaýan. Ozalky durmuşymy isleýärin, ýöne isledigimsaýy menden uzaklaşýar. Durmuş maña zäher. Ýaşamak islämmok men. Gülen ýüzümi gözleýän. Gülen ýüregimi, gülen gözlerimi isleýän. Dostlarymy hem islämmok. Hiç zat maña lezzet berenok. Durmu$yñ manysy giden ýaly.
Ruhum bir barmyka meniñ?
Ýa-da ol hem “Bu derdi alaňda menden sorapmydyň?” diýip meni ýalñyz goýup gitdimikä?
Ýazygym näme?
Söýmekmi?
Näme üçin men?
Da$arda bir topar adam gezip ýör. Näme olaryñ ýüregi ýokmy?! Ýa mendäki ýürek ejizmi?! Käwagtlar ýüregim şeýle ejizleýär, güjüjegiň çyňsamasy, pişijegiň zaryn myýawlamasy menden bir zatlar alyp ýerine başga zat goýýan ýaly. Halymy deňziň gyrasynda bitip, solup oturan güle meňzetýän. Genji-hazynanyň içinde oturan garyp men. Meniñ baý duýgularymy aldy, ýerine iki duýgy berdi. Biri gamgynlyk, beýlekisi söýgi. Daglara baryp uly sesim bilen gygyrasym gelýär:
“ZA-A-A-LY-Y-YM ! ! !”

Özüme azap berýän...