dost sözi.

• bir gün ýolda söýgi bilen dostluk sataşypdyr. söýgi özüne göwniýetijilik bilen dostlukdan sorapdyr: “men ynsanlara has ýakyn hem mähirli. sen nämä gerek adamlara?!” onda dostluk şeýle diýipdir: “sen gideniňden soň yzyňda galanlaryň gözýaşyny diňdirmek üçin.” 
  * deňiz çuňdur – düýbüne aýagyň ýetmez, dostluk bakydyr – unudup bolmaz.
  * sen gülen pursadyň her kim ýylgyrýar, aglan wagtyň näme? üstünlikleriňi her kim gutlar, şowsuzlygyňda näme? sen şeýle bir dost gazan, goý agyr gün gapyňy kakanda, ol gapyny seniň bilen bile açsyn!
  * dostlar bardyr – bägüli ýadyňa salyp duran, ysgap-ysgamankaň aladalaryňy derbi-dagyn edip, keýpiňi göterer. dostlar bardyr – uzak gyş gijelerinde öýüňi ýylatjak odun bolmasa, ýüreginiň mähri bilen dünýäňi ýyladar. dostlar bardyr – tupanda girelge, günde kölege, otda suw bolup bilýän… şeýle dostlaryň köp bolsun!
  * dost bardyr – güle meňzeş, gujaklan pursadyň tikenine döz gelmäni başar.
  * şeýlebir pursatlar bardyr, derýalar ýalydyr, tolkunlarda arzuwlarymyzy ýüzdireris. şeýlebir dostlarymyz bardyr görmedik günümiz gynanarys.

ynsan