B. Hudaynazarow

Soygi diylen seyle elhenç zatmyka,
Kabir sahyrlaryñ yazysy yaly.
Bir sahyry soygi bihus edipdir,
Bir sahyr soyguden bolupdyr dali.

Soygi diylen seyle gorkunç zatmyka,
Hanjara, jellada meñzeder yaly.
Soygi diylen seyle doñyurekmika,
Gul yuzli yigitleri eñreder yaly.

Ah soygi gor seni nama deñeyar,
Soyup bilmeseler gunakarmi sen.
Gozelleñ kalbynyñ gursuldisini,
Duyup bilmeseler gunakarmi sen.

Ine gan aglaya yene bir sahyr,
Ysk kalbyma sançdy diyip tikeni.
Bir tikene çydamandyr biçare,
Meger gaty yukayurek ekeni...

Keramatly soygi, bilyan guyjuñi,
Meniñ kalbyma-da mohur basdyñ sen.
Yone welin senden yaña nalaman,
Nalaman sebabi mukaddesdiñ sen.

Goy aglan aglasyn, nalan nalasyn,
Ey soygi, menden bir ara açma sen.
Lowurda-da dur yuregimde ot bolup,
Kore welin, hergiz-hergiz oçme sen.