Kaka küýsegi.

     Gapylardan sygmayan adamlardy… Dag ýaly gije we gündiz aýakda. Göýä, müň ýyl bäri ýaşaýanlar müň ýyl bäri kaka ýaly. Bu nähili durmuşdy? Hiç pikir etmezdik; kakalyk şeýle-de bolmalydy. Şeýle-de ýaşardy kakalar. Köp pikir ederler, az gürlärler, belki-de hiç gülmezlerdi. Kellelerinden nämeleri geçirerdi, içlerinde nämeler gaýnardy, haýsy arzuwlaryň yzyndan giderlerdi. Bilmezdik. İşlärlerdi bilinmeýän bir maksat üçin, öler ýaly işlärlerdi. Şikaýat, iňňildi, doýgunlyk bolmazdy hallarynda. Nirden alýarlardy munça güýji? Hiç ýadamazmydylar?! Hiç gynanmazmydylar?! Umytsyzlyga düşmezmidiler?!
Üns bermän bagyşlamany başaran wagtlary, hiç utulanlaryny kabul eden wagtlary, hemme zady taşlap gitmek islän wagtlary bolmadymyka? Dogrudanam gider ýaly ýerleri barmydy näme? İsleseler nirä gidip bilerdiler, müň ýyl bäri kök salan topraklaryndan?! Ol öýlerden, ol bakjalardan, ol adamlardan gopmak mümkinmidi?! Egsilmez bir dowamlylykdy kaka. Bütin öýi, köçäni we durmuşy doldurardylar. Barlygynda haýbaty bilen, sesi bilen, gahary bilen…
Ýoklugynda birden çykyp gelmäýme, gelip hem gaharlanaýma ähtimaly bilen. Onuň pikir etmeýän, bilmeýän, duýmaýan näme  zady bar bolup bilerdi?! Ýa bukup ýa-da gizläp biljegi?! Göýä, her ýerde gözi, her ýerde gulagy bardy kakamyzyň, eli her ýere ýeterdi. Öýde öl we gury näme bar bolsa onuň elinden geçerdi. Ol alardy, ol tapyp getirerdi, ol eker we ol ýetişdirerdi…
Iňňe sapakdan başlap hemme zadyň ýerini bilerdi, bir zat kemeläýjek bolsa derrew bilip hasabyny sorardy. Bu zatlaryn hemmesini ederdi-de özi üçin, öz keýpi üçin näme islärdi? Ol “özi” diýen zady bilmezdi. Ol içinde dogulan, şeýle kabul edilen, üýtgejegini, başgalaşjagyny hiç pikir etmän düzgüni we durmuşy ýaşardy. Onuň üçin şol durmuşyň manysy, öýüň eklenji, garynlaryň doýmasy, ile güne mätäç bolmazlygy, çagalaryň sag-aman ulaldylyp okadylmagy, öýli işikli edilmegidi.
We bir gün garrajagyny, elden aýakdan düşjegini hatda bir gün öljegini hem pikir etmän işlemek, irginsiz işlemekdir…
Şonuň üçin ölümleri ullakan, düşündirip bolmajak bir boşluk dörederdi. Öýüň diregi ýykylar, güneş batar, sesler kesilerdi. Kakamyzdan bolsa bize galan boş, eýesiz bir dul bolardy… Hiç bir bedeniň doldurup bilmejegi burçlar, hiç bir ele gelişmejek gurallar…
Eýesi bilen bile göçüp giden soltanlyk ýaly täsirini ýitirerdi hemme zat. Ondan miras galan hemme zat özüni gysganardy başga ellerden, gelişmezdi ýat ellere. We müdimilik eýesini ýatladyp durmak isleýän ýaly naýynjar seredip durarlardy ýerlerinden. Kakasyzlyk; öýüň eýesizligi, gapylaryn boşlugy, ýollaryn sessizligi, täze bir durmuş ýaly gelip ýerleşdi dulumyza. İndi onuň ysyny, ýüzüniň ýagtysy, eliniň ýylysyny otaglarda, goşlarda gözlärdik. Uzaklardan mähirli ýylgyryşyny göz öňüne getirerdik. Bitmejek bir ýarady ölüm aramyzda. Öwrenişendiris öýderdik, ýalan. Çalaja elleseň ganardy ol ýara..

KAKA, ýatan ýeriň ýagty bolsun! Bize-de saňa laýyk bir öwlat bolmak nesip etsin…
Kakaňyzyň gadryny entäk dirikä biliň!!

Bellik: Awtory näbelli, terjime Bella.