Ымам Хасаны Басры ӨЛΥМ БАРАДА рoвят (довамы бар)

Ымам

Хасаны Басры бир гүнбир габрыстанлыгың

янындан гечип барярка, бир габрың башында 10-12 яшлыаглап отуран гызҗагаза гөзи дүшди. Ол гыз

аглап: «Эй, какамҗан! Мен гиҗелерине сениң дүшегиңи язардым, сәхерлер саңа

нахар-чай берердим. Инди сен мени етим гойдуң, мен кимиң дүшегини язып, киме

хызмат эдейин?»-дийип, какасыны ятлап отырды. Ымам Хасаны Басры:

-Эй, гызым! Эгер сен ислесең, мен сениң атаң

болайын, йөне бейдип Алланың эден ишине нәразы болуп, гүнәкәр болма-дийди.Онда ол гыз:

-Мениң атамдан башга хич кимим ёк. Өзүмиң

ялңызлыгыма аглаярын-дийди. Хасаны Басры:

-Эй, гызым! Хер ким шу дүнйәни терк этсе,

Алласына говшар-дийди. Онда ол гыз:

-Эйсем мен нәме диейин?-дийди. Хасаны Басры:

-Сен какаңдан: «Эй, ата! Габырда сениң

йүзүңи кыбла бакдырып гойдук. Шу вагт хем йүзүң кыбла бакып дурмы я кыбладан

йүзүңи өвүрдилерми?» дийип сора-дийди.

Эй, мусулман доганлар! Шу уллакан бир

гайгыдыр. Эгер биз дири вагтымыз кыбланы танамасак, бизиң өленимизден соң кыбла

бакдырланымызың пейдасы ёкдур. Хайсы бир адам дири вагты намаз окаман, ораза

тутман, шеригат билен болман гезип йөрен болса, өленден соң кыбла йүзүни

бакдырсаң-да, перишделер онуң йүзүни кыбладан өвүрҗеклер. Эй, доган! Бир гүн

гелер, сениң-де эгинбашыңы чыкарарлар. Бир кепен гейдирерлер. Ол хем несип

этсе, несип этмесе ол хем ёкдур. Дар, гараңкы 

габрың ичине элтип гоярлар. Сениң йыгнан байлыгың пейда бермез. Сениң

доган-гарындашың пейда бермез. Саңа диңе сениң эден ыбадатың, окан намазың,

тутан оразаң, эден хайыр ишлериң пейда берҗекдир. Онуң үчин Магтымгулы Пырагы

айдяр:

Габрыстана бар-да, отур

пикир эйле,

Мунча мен диенлер ятыр гум

болуп.

 

Хасаны Басры:

  

-Эй, гызым! Сен атаңдан: «Эй, ата! Сени габырда гоюп, үстүңе гум сүрүп,

40 әдим әдип, 41-нҗи әдими әден вагтымыз габрың ярылып, ики саны перишде гелди.

Сенден 3 зат сорады. Оввалкысы мерраббук, ягны сениң Аллаң ким? Сениң диниң

нәме? Пыгамбериң ким?-дийип, соран вагты шол перишдә догры җогап берип

билдиңми?» дийип сора-дийди.

  

Эй, доганлар! Шу 3 сораг хер кимиң башында бардыр. Перишделер горкунч

шекилде гелип, “сениң Худайың ким?”-дийип соранда, “Алла” дийип

билмесек, улы-улы азаба дучар боларыс. 2-нҗи сораҗак зады, “сен хайсы дин

билен гелдиң?” дийҗеклер. “Мен Ыслам дини билен гелдим” диймесең,

бизе гаты азап берерлер. 3-нҗи сораҗак зады, “сениң Пыгамбериң ким?”

дийҗеклер. Бизиң бермели җогабымыз “мениң Пыгамберим Мухаммет саллаллаху

алейхи веселлем” диймелидир. Ине, шу 3 сорага догры җогап берип билсек,

Алланың вада эден җеннетине гирип, аңрыбаш дереҗеде абрая эе боларыс. Эмма

Худай эйлемесин, догры җогап берип билмесек, онда бизиң үчин довзах атлы җай

берлер. Онуң азабы хич бир гөз өңүне гетирер ялы дәлдир. Онуң азабының гүйчли

ве узак вагтлыдыгыны Алла Тагала Куръаны-Керимде: «Ахыръетиң азабы ямандыр

ве бакыдыр»-диййәр. Шолар

ялы эрбет азап бар болансоң, Алла Тагала адамлара дуйдурыш берип, Куръаны

Керимде: «Сиз дүнйәде мусулман болуп өлҗек болуң»-диййәр, ягны бу

дийдиги “сиз мусулманчылыгың амалыны эдиң” дийдигидир. Хайсы бир адаммусулманчылыгың ёлунда болса, ол адам җеннете

гирер. Онуң үчин Магтымгулы ишан айдяр:

Хак бендеси Хака чапар,

Яман өз пәлинден тапар.

Магтымгулы айбың япар,

Иш гылыҗы дил биләни.



  

Хакың бендеси хемише Алланың ёлунда болар. Шейлеликде, җеннети газанар.

Хер бир адам өз эден амалына гөрә пай алҗакдыр. Хезрети Патма разыяллаху анха

дүнйәден гайдып, оны габра голай гетирлен вагтында, сахабаларың бири: «Эй, габыр!

Биз саңа бир ынсаны гетирдик. Ол Хезрети Ресулаллах саллаллаху алейхи

веселлемиң гызы, Хезрети Алы разыяллаху анхуның машгаласы, шехит эдилен Хезрети

Ымам Хасан ве Хүсейниң эҗеси болан биби Патмадыр. Сен муңа нәхили ер

тайярладың?»-диен вагтында, Ер: «Эй, ынсанлар! Мениң несил-несеп билен ишим

болмаз. Хер ким өз амалы билен гелсин. Мениң үчин ша-да бир, гедай-да бирдир»-дийди.