Seniñ baryñda

Arman edip ýüregimiñ oduny,
Sena edip seniñ eziz adyñy,
Berilip shol sazyñ duýgularyna,
Yranyp ykbalyñ urgularyna,
Kyn ýola düshenme hiç etmän pushman,
Men gidip barýaryn ruhdan düshmän!

Gurban edip saña herne barymy,
Aýdaryn men saña ýürek zarymy.
Razy men sen diýip görülen görgä.
(Ykbaldan gowy gün görsemdim hernä)
Diýip hem buýsanyp seniñ baryña,
Men gidip barýaryn seniñ ýanyña.

Ýetdim saña-dyza çökdüm alnyñda,
(Bir gudrata çokunýan deý añymda).
Otyrdyñ sen çuñ hasrata bürenip,
Keshbiñ görüp dünýäm gitdi elenip,
Soñ bialaç halda eliñi gerdiñ,
Hemem diýdiñ:"Juda, juda giç geldiñ!"

Düshündim men seniñ aýdan sözlerñe,
Düshündim men shol armanly gözlerñe,
Seniñ derdiñ bir adamyñ derdi däl,
Seniñ derdiñ diñe söýgi derdi däl,
Gerdeniñde bu dünýäniñ azary,
Hem söýginiñ ýazylmadyk azaby.

Hem ilkinji gezek hem soñky gezek,
Bir ynsan öñünde söýgimi açyp.
Ýyllar boýy ýanyp ahyr soñunda,
Bir közjagaz bolup iñ soñy öçüp,
Mert durup hiç hili ejizlik etmän,
Dolandym men ýene yzyma bakan!

Günäli men seniñ söýgiñden gaçyp,
Bir näkese gujak açanym üçin.
Biwepa men seniñ gözlerñi öpüp,
Muhaddes ot bolup öçenim üçin.
Bir ejiz naçar men uly günäli,
Alnyñda bashymy goýanym üçin.

Men seni söýerin ýalñyz gül bolup,
Ýöne seni bagtly edip bilmerin.
Bile çekisherin çekýän derdiñi,
Ýöne seni dertden sabap bilmerin.
Bagtly bolanmyzy indi dünýäde
Ah, senem görmersiñ! Men hem görmerin.

Ýok, men söýgim üçin pushman edemok,
Ýok, men seni unutmaryn hiç haçan.
Ömür baky senden aýry gezsem-de,
Sensiñ ykbalyma ilki nur saçan.
Bu durmushyñ çarkandakly ýollary,
Baky ýollarmyzy ikä bölüpdi.
Shol ak bahar ak bagtymyz dash düshdi,
Arzuwlarmyz guran çeshmä dönüpdi.

Ýalan sözden seni, töhmetden seni,
Bu dünýäde päklik bilen goraryn.
Ýöne bir gün geler, shol gün ezizim,
Men iñ soñky gezek seni soraryn.

Shol gün, gör, nähili ýaman gün bolar,
Durnalaram aglap gelerler ile,
...Habar barar, gelersiñ sen soraglap,
Ah, iñ soñky gezek, iñ soñky ýola.

Tuwakgül Gylyjowa.