ENE

Ene. Üç harpdan ybarat bu söz iñ keramatly hem mukaddes manyny özünde jemleýär. Şol çarwa obasynda nazarym eglenen ene gözleri hiç ýadymdan çykanok, çykaram öýdemok...
Ençe ýyllar mundan öñ gum içindäki obalaryñ birinde toýa gatnaşmak miýesser etdi.
Ikindinaralardy, estrada aýdymçysy gijäniñ ýaryna çenli dowam etmeli aýdymlaryna ýañy başlady.
Birdenem şum habar ýaýrady. Toý tutýanlaryñ ýakyn garyndaşy bolan ýaş ýigidiñ goñşy oba aralykda ýol-ulag heläkçiligine uçrap, aradan çykanlygy baradaky habar gulaklara çawuş çakylyp, birek-birege eşitdirilýärdi. Birdenkä-de şol ýigidiñ eýwanda oturan ýarawsyz ejesine gözüm düşdi, has dogrusy, onuñ elhenç bir ýagdaýyñ bolanyny duýan ýüreginiñ uly dowla düşendigini añladyp hem-de kimdir birinden haraý isläp elewreýän gözlerine gözüm düşdi. Oña bu ajy habary entek hiç kim aýtmandy. Emma ene ýüreginiñ özüne degişli nähilidir bir erbetligiñ bolandygyndan habarlydygyny çar ýana alakjaýan gözleri aýdyp durdy.
Howa, daş-töwereginden delalat isleýän şol ene gözleri hiç haçan ýadymdan çykanok, çykaram öýdemok...