Bagtly durmuşyň açary - iman

Adam ogly yeryüzüne ayak basan gününden bäri arkayyn, asuda, bagtly durmuşda ýaşamaklygy arzuwlap, asudalygy dilinde doga öwrüpdir we asuda-parahat durmuş üçin nijeme jeňler gurapdyr...
Bagt – her kimiň gözleýän zady ugrunda gerek bolsa janyny, hany-manyny pida edyän belent maksady. Bagtly bolasy gelmeyän yeke adamy hem görkezmek kyndyr. Emma bagt näme? Ine asyl mesele...
Yunanlynyň pikiriçe bagt yşk hem-de söýgi, Sezara görä at-abraý we şöhrat, Faraona görä çäksiz hökmürowanlyk, Karuna göra bolsa baylyk... Hakyky bagty bu yollardan agtaryanlar, aldanandyr we betbagtlyga uçrandyr.
Hawa, her adam durmuşyň manysyna başgaça garaýar. Kimisi durmuşyň eşretini köp işläp köp gazanmaklykda görse, kimisi öz islegiçe ýaşamaklygy hem-de çäklendirilmedik erkinligi – elkinligi bagtyň çürbaşy saýýar. Ýöne bularyň hiçisem adamzady bagtly edip bilmeýär. Sebäbi eşretli, bagtly durmuşa diňe imanyň saýasynda ulaşyp bolýar. Bu şol bir wagtyň özünde pygamberleriň çakylygyna hem gulak asmaklyk diýmekdir.
Şeyle bagt çakylygynyň esasyny adamyň özüniň bar durky bilen Allaha yönelip Oňa boyun bolmaklygy düzyär. Muny başaran mümin, ne nebsine gulak asar, ne-de Alladan başga zatdan gorkup, gaygy-endişä galar. Çünki indi ol Gudraty Güıçliniň hemayatyna gireni üçin bagtly. Bagtly, sebäbi ol  şuny bilýär: Ol Beýik Biribar özüne ýönelenleri hiç wagt nämut we perişan goýmaýar.
Aslynda mümin çyn yürekden Allaha yönelende, Ondan  başga ähli zat gözünden ýitýär. Ähli ýalançy güýçler ýeli çykan şar ýaly pyssarýar. Wagtal-wagtal galp şöhleleri bilen gözlerini gamaşdyran ähli pany yşyklar, gelip köňülleri elendirýän Onuň nurunyň öňünde ýekeme-ýeke garalýar. Şeýle mertebä çykan köňül ähli ýalançy güýçleriň täsirinden hem halas bolýar. Diňe Oňa bil baglap, diňe Ondan dalda isleýär. Kyn güne düşende, agyr pursatlarda Oňa bil baglaýar, Oňa sygynýar.... Gurbaty gaçanda Onuň çäksiz güýjinden medet isleýär... Günäler üstüne syçranda, wagt ýitirmän Onuň “merhemet” çeşmelerinde ýuwnup-ardynýar... Bu sebäpden hiç bir hadysanyň öňünde ýan bermän diňe öňe ýöreýär... Wyždany bilen Beýik Biribara ýüzlenip şahsy, maşgala, jemgyýet meselelerini arkaýynlyk bilen çözýär we hiç haçan ruhdan düşmeýär. Kä pursatlarda öz diýaryndan alyslara gitmeli bolaýanynda hem Beýik Biribary söýget bilip, başyna gelenlere takdyryň atan daşlary hökmünde garaýar... Kynçylyklara döş gerip, sabyr gahrymanyna öwrülýär.
Allaha iman we imanda çuňlaşmaklyk arkaly mümin janly-jansyz ähli barlyga edil dosty ýaly garaýar... Her bir zadyň özi üçin ýaradylandygyna aň ýetirip, şükranalyk bilen Beýik Ýaradanyň huzurynda dyz epýär... Aýak basan ýeri, önüp-ösen diýary oňa şeýle mährem görünýär. Barlyga  materiýa we tebigy güýçlere esaslanýan nazarýetleriň suratlandyryşy ýaly däl-de, her zady Allahyň ýaradyş gudratyna baglaýan “mümin nazaryýeti” bilen seredýär we özüniň ähli kişä, ähli zada ýakyndygyny duýýar. Dünýädäki ähli barlyga ýylgyryp bakýar. Mümin suw, howany we beýleki ähli nygmatlary Hakdan gelen yhsan saýýar... Gysgaça aýdanyňda mümin özüniň gözel ahlagy bilen bu dünýä dostluk-doganlyk, asuda-parahat durmuş üçin gelendigini ýatladyp durandyr.
Hawa, mömin dawa-jenjelde görünmez. Ol özüniň lezzet alýan  duýgularyny başgalaryna hem duýurmagyň we düşünjelerini töwregindäkiler bilen paýşlamagyň arzuwyndadyr. Bu sebäpden mümin özgeleri ýaşatmak üçin kä mahal öz janyny hem gaýgyrmaýar. Mümin her oturyp-turanynda Haka bil baglasa-da, halkdan üzňe ýaşamaýar. Ilden çykmaýar.
Iman we umyt
Uzak yollar umyt bilen aşylýar. Umyt bilen gandan-iriňden derýalar geçilýär. Umydyny ýitirenler durmuşyň many-mazmunyny-da ýitirýärler. Taryhda nijeme merdi-merdanalar näçe öňe omzasalar-da, imandan hem-de umytdan binesipdikleri üçin ýoluň ahyr nokadyna ýetip bilmändirler. Sähelçe zenzele olaryň bar gujur-gaýratyny ellerinden alypdyr.
Adam, umyt bilen ıaşaýar. Jemgyýetem şeýle. Umyt bilen ösýär. Umyt – adamyň öz fiziki we ruhy mümkinçiliklerini açmaklyga eden synanyşygydyr.
Umyt ilki bilen ynanja baglydyr. Ynanmak adama umyt berıär, umyt ynanja görä bolıar.
Allaha ynanıan her adam şol bir mertebede kämil imana eýe bolup bilmese-de, ynsan üçin ynanmaklygyň nähili ähmiýetlidigi aýdyňdyr. Onsaňam bu duýgy, ýaradylyş taýdan adamyň tebigatynda bar bolan iň uly gymmatlykdyr. Ynanmaýanlar, bedeni hem-de maddy keýpi-sapa bilen ömür ötürmäge çalyşsalar-da, hiç haçan bagtly bolup bilmeýärler. Olar her zada parhsyz garaýar. Şeýdibem özlerini göz-görtele manysyz durmuşyň gujagyna oklaýarlar. Olar üçin asman manysyz, zemin manysyz, ýürek-wyždan manysyz zatlar... “Daýanara daýanjym ýok, söýenere söýenjim...” diýip pygan edýärler. Küprüň iň uly betbagtlykdygyny we imanyň bagtlylykdygyny kalbynda duýýan mümin şeýle seslenýär: “Imansyz pasly ýürek gursakda gury ýükdür”, “Hakyky lezzet, ünjüsiz eşret, gamsyz durmuş diňe imanda hem-de iman hakykatlaryndadyr.” Şu halda, durmuşyndan lezzet almak isleýänler iman bilen durmuşlaryny bezemeli, parzlary ýerine ýetirmeli we günälerden daş durmaga çalyşmaly. Sebäbi “bir adam baky durmuşa ýönelmegi başaran bolsa, dünýäsi näçe pany hem-de görgüli bolsa bolubersin, ol adam bu Dünýäni behişte geçmek üçin garaşylýan menzil saýýany üçin, her kynçylyga döz geler we durmuşyndan nalaman her halyna şükür eder.” Ine tumar edinip dakynaýmaly bu sözler bize imanyň nä derejede ähmiýetli zatdgyny düşündirýär.
Köňlüni hem-de duýgularyny iman bilen, aň-düşünje bilen beslän iman gahrymana Beýik Biribaram baky bagtyýar durmuşy rowa görer. Hawa, iman “jennet daragtynyň” tohumyny, küpr bolsa “dowzah agajynyň” tohumyny öz bagrynda saklaýar.