"...ADEMDE GULUŇ BOLDUM"

Daragt agzanyň Magtymguly barada açan mowzugynyň sözbaşysy ünsümi çekdi. Şol goşgyny dolulygyna okap göreýin diýip şahyryň kitabyny elime aldym. Goşgulara göz gezdirip otyrkam ozalam telim gezek okan, ýöne manysyna kän ähmiýet bermedik bir setirim haýran galdyrdy.

"Erada diýarynda, ademde guluň boldum..."

Erada diýýäni - maksat, myrat, isleg, arzuw, bir pikire gelme, karara gelme, hyýallanma.
Adem diýýäni - ýokluk, bolmazlyk, ýok bolma.
Şahyr bu setirde "Ynsany ýaratmak maksadynda wagtyň we meniň heniz ýok wagtym hem men Seniň guluň boldum" diýen pikiri beýan edýär. Diýmek, biziň Hakyň guly bolmak döwrümiz ene garnynda peýda bolan wagtymyzdan däl-de, ondan has ir, ýaňy jyns ýaradylyp, Allatagalanyň ynsy ýaratmak hyýalyna gelen mahalyndan başlanýar eken. /Jyns diýýänim - jynlar we melekler. Yns diýýänim - ynsanyýet/. Magtymguly atamyz adamyň ýaradylyşyna has çuňňur düşünipdir. Umuman, "Guluň boldum" goşgusy şahyryň Haka bolan şükranasy bilen birlikde mynajatydyr we zikridir.