Ýürek nähili garalýar?

 
Taksi dural­ga­synda iki sürüji biri-biri bilen gohlaş­maga başlady. Sebä­bi-de biriniň beýleki sürüjiniň müşderi­sini yryp, özi alma­gydy. Biz ulagda garaşyp otyrkak, olar bir-biri bilen esli salym sene-mene edişenlerinden soňra aýryldylar. Mydama bolşy ýaly, “uruşdan soň batyr köpelip” başlady. Beýleki sürüjiniň nämeler diýip galanyny bilemok, ýöne biziň gahrymanymyz ulagynyň destine geçdi-de:
- Diňe özi däl, nejisiň ýüregem gara, gap-gara! – diýip, özüne pitiwa berýän ýok hem bolsa, ýaňy sözi azaşan kärdeşine sögündi oturdy.
Pikir etdim, kalp ynsanyň ýaşaýyş üçin iň gerekli organy. Onsoň hem ony islän wagtyň el bilen barlap, göz bilen görüp ýörmegem-ä mümkin däl. Ýeri, onda bu sürüji kärdeş ýoldaşynyň gara ýüreklidigini nädip “bildikä”?!
Aslyýetinde, başga birini “gara ýüreklilikde” aýyplaýan diňe bir bu sürüji däldi. Birnäçelerine Hakyň öňündäki ybadat borçlaryny ýatladanyňda hem:
- Sen meniň bolşuma däl, ýüregimiň arassalygyna seret, aras­salygyna... - diýýär. Eýsem, kalp tämizligi nähili zat? Ga­ra ýürekli diýip kime aýdylýar? Päk ýürekli nähili bo­lunýar?
Şu sowallara jogap gözläp, kitaphanamdaky kitaplary dörüşdirip ýörkäm bir hadys-y şerif ünsümi çekdi. Bu hadys-y şerifiň manysy şeýledi:
“Ynsan günä iş edende, ýüreginde bir gara tegmil peýda bolar. Günäleri köpeldigiçe, tegmiller-de köpeler. Soňunda, ýürek yzygiderli edilen günäler zerarly gap-gara bolar.”
Diýmek, el bilen tutup, göz bilen görüp bilmeýän kalbymyzyň gap-gara ýa-da ap-akdygyny diňe eden amallarymyzy gözden geçirmek arkaly bilýäris. Her günä iş edenimizde ýüregimizde ýene bir gara tegmil peýda bolýar. Günäler köpeldigisaýyn ýüregimizdäki gara tegmillerem köpelip, soňunda kalbymyzy şar gara kömür bölegi ýaly garaldýarys. Şeýdibem ynsan “gara ýürekli” bolýar.